16 november



Kobus kwam vandaag opeens aanzetten met een vies dood blad dat hij in de tuin had gevonden. Iedereen vroeg zich af wat hij er nou mee wilde, maar daar kon hij zelf geen goed antwoord op geven, bromde alleen iets over dat hij het zo zielig vond. Pien zei dat ze hem af en toe maar een merkwaardig konijn vond, en Groot Konijn was het hier wel mee eens.
Tantemeniek kwam later nog langs met een dikke jas en geen zin om buiten te spelen. Raar hoor, als wij zo’n lekkere dikke jas hadden zouden we de hele dag buiten zitten.

19 november



Groot Konijn roept al een tijdje dat je de winter aan kunt zien komen, en Pien wilde eens proberen of zij dat nu ook kon. Dus ging ze op haar achterkant in het gras zitten, rekte zich helemaal uit en probeerde zo ver mogelijk te kijken. Maar hoe ze ook keek, ze zag alleen maar een regenwolk die er snel aan kwam, en een duif in een boom. Zou Groot Konijn het een keertje mis hebben?
Kobus dacht dat ze misschien de verkeerde kant op had gekeken, en dat de winter ergens anders vandaan kwam. Maar Pien zei dat het er waarschijnlijk gewoon aan lag dat ze te klein was om over de prunus heen te kijken, en dat Groot Konijn dat wel kan omdat hij nu eenmaal een Groot Konijn is.
Misschien heeft het soms ook wel zijn voordelen dat je voortdurend op je achterste poten staat, je ziet eens wat meer dan wij kleine konijnen - het nadeel is natuurlijk wel dat je af en toe omvalt.

24 november



Pien was jarig vandaag! Ze is precies een jaar oud! We wisten helemaal van niets, al kreeg Pien wel een vreemd voorgevoel toen Groot Konijn haar vanmiddag netjes begon op te borstelen. Maar we kregen het pas door toen Grootkonijn en Tantemeniek binnen kwamen en begonnen te zingen van “Lang zal ze knagen”, en ook nog met kadootjes aan kwamen zetten: een feestelijk verpakt rolletje karton, een leuk knaagdoosje, ook nog wilgetakjes en stikkers voor op de kooi! Pien was even beduusd, maar begon al snel mee te doen en met haar nieuwe rolletje te gooien.
Kobus vond het even een beetje naar dat hij zelf geen kadootje had voor Pien, omdat hij vergeten was het in zijn agenda op te schrijven, trouwens hij heeft niet eens een agenda.
Maar Pien zei dat het niet erg was, ze zou hem dan gewoon ook niks geven voor zijn verjaardag, dus alles was in orde. Of misschien gaf ze hem wel een agenda, als ze er tenminste achter kon komen wat een agenda is.
En daarna werd het best een leuke avond; Kobus werd op het eind nog helemaal sentimenteel omdat Tantemeniek speciaal nieuwe handschoenen had gekocht voor de gelegenheid - misschien had hij toch iets teveel worteltjesbier genipt ..

29 november



We krijgen steeds meer last van blub als we naar buiten gaan, je kunt niet eens meer lekker in het gras rondrennen zonder helemaal nat en viezig te worden. Pien vindt dat niet zo erg, omdat ze toch al een beetje een poepkleurtje heeft, maar Kobus durft nauwelijks meer naar buiten omdat hij bang is zijn mooie witte sokken vuil te maken - op de foto boven zit hij wantrouwend naar een plekje blub te staren en zich af te vragen of je daar niet in wegzakt.
Gevolg is wel dat hij nu voornamelijk binnen zit en zich een beetje begint te vervelen. Hij zou eigenlijk een hobby moeten zoeken ..

6 december



We zijn ontzettend teleurgesteld, omdat we gisteren helemaal geen kadootjes hebben gehad! We hadden gehoord dat een zekere Sien Ter Klaas een keer per jaar allemaal pakjes uitdeelt, en hadden via Arie, onze Taris, een verzoek ingediend voor laarsjes tegen de blub. Maar wij dus overal zoeken, en Kobus heeft zelfs nog in het buitenhok gekeken, maar nee hoor, nergens niks te vinden ..
Die Sien heeft ons mooi laten zitten, en hoeft bij ons niet meer langs te komen. Nou ja, dat deed ze toch al niet .. maar we laten het hier echt niet bij zitten.
Tantemeniek heeft al voorgesteld om een Advocaat in te schakelen - weten wij dus weer niet wat een Advocaat is, misschien zoiets als een heel grote Egol met harde stekels en varkensoogjes die gemeen kan bijten? Lijkt ons eigenlijk best een goed idee, en we moeten als Konijnenbond hier maar eens achteraan gaan.
We proberen intussen niet te vergeten dat er ook nog goede dingen in dit leven zijn - we denken hierbij in de eerste plaats aan boerenkool.

11 december



Het wordt steeds korter licht, zegt Groot Konijn, en dat klopt wel: het licht is nu zo kort dat het vanuit de lucht niet meer helemaal op de grond kan komen. Intussen wordt het ook steeds kouder buiten, en zelfs Pien heeft weinig zin meer om de tuin in te gaan. Niet alleen vanwege de blub, maar het is ook nog eens koude blub! Bovendien zit ze daar dan meestal in haar eentje, want Kobus en Groot Konijn blijken allebei behoorlijke koukleumen te zijn.
Nou ja, dan blijven we toch gewoon binnen, of we gaan gezellig wat zitten troetelen op de deurmat.

15 december



Het Grote Moeizame Konijn loopt weer te klagen dat Pien buiten blijft als het al bijna donker is, en hij haar steeds moeilijker kan vinden in de duisternis. En kwam nog eens aanzetten met het idee om Pien van een reflector te voorzien, zodat ze in elk geval zichtbaar is voor achteropkomend verkeer. Pien zelf kwam met het voorstel om een paar kerst-glimlichtjes te gebruiken, vond ze leuker zei ze, en Kobus wilde als technisch onderlegd konijn eens kijken of dat mogelijk was. Na een gedegen onderzoek van Pien verklaarde hij dat het niet zo moeilijk zou zijn om een paar lichtjes aan haar staart te bevestigen, hij zag alleen niet zo goed waar je de batterij moest laten - tussen haar oren misschien? Waarop Pien besloot om het hele idee maar te laten varen, omdat ze niet voor gek wilde lopen.
Misschien moet Groot Konijn zelf maar flink wat worteltjes gaan eten, zodat hij beter kan zien in het donker.

21 december



Dit zijn donkere dagen voor ons konijnen, en we voelen steeds meer de aandrang om ons terug te trekken in een veilig hol of een lekkere doos, en er niet meer uit te komen voor de kerstdagen voorbij zijn. Gelukkig begrijpt onze omgeving dit, Groot Konijn heeft al aangekondigd dat hij extra goed de wacht zal houden en ons zo min mogelijk alleen zal laten, en Tantemeniek is bereid gevonden om een overlevingspakket voor ons samen te stellen - graag, zolang ze er tenminste geen bloemkool bij doet.
Ze zei dat ze eigenlijk wel zin heeft om gewoon bij ons te komen zitten voor een weekje, en dat zou best gezellig zijn - we moeten dan wel eerst een flink grote doos zien te vinden.

26 december



De laatste dagen zijn vreedzaam verlopen met lekker binnen zitten, af en toe wat knagen en knabbelen, en dan maar weer een poosje uitrusten. Dat is toch eigenlijk wel een prima leven voor een stel konijnen, vooral als er af en toe eens een hand is die je lekker troetelt.
De kerstman hebben we gelukkig niet gezien, die rare mislukte kabouter zien we niet zo zitten - net zo min als de paashaas trouwens, die andere feestfiguur, met zijn malle eieren .. geef ons maar andijvie of boerenkool!