14 februari



Zaten we gezellig in de slaapkamer te niksen, wordt er opeens een bord met boerenkool voor onze neuzen gezet door dat Grote Onvoorspelbare Konijn. En wij ons maar afvragen waar we dat aan te danken hadden - natuurlijk nadat we het eerst opgegeten hadden, “eerst eten dan denken” is ons devies.
Daar kwamen we pas achter toen we later een iemeel van Arie en Tantannelies onder ogen kregen, het blijkt namelijk vandaag de Dag van de Vale Tijn te zijn. En dan sturen mensen elkaar dingen in de vorm van een hart. Weten wij dus weer niet wie die Vale Tijn is, of waarom dat gevierd moet worden, maar we zijn nooit te beroerd om kadootjes te ontvangen! Vooral niet als ze eetbaar zijn ..
Pien heeft later nog een poging gedaan om een stuk karton in de vorm van een hart te knagen als Kado voor Grootkonijn, maar volgens Kobus leek het meer op een stronk andijvie. Nou ja, de bedoeling was goed, en die Grote was er helemaal plat van, tenminste hij ging op zijn rug op het Kleed liggen - niet zo leuk eigenlijk, want zo neemt hij wel ontzettend veel ruimte in beslag, we zien eigenlijk liever dat hij gewoon op zijn poten blijft staan.

19 februari



We zijn al weer dagen niet naar buiten geweest - niet dat daar zoveel te beleven is op het ogenblik, er is vooral weinig meer te eten, en de lol gaat er een beetje af als je eerst ieder grassprietje nauwkeurig moet onderzoeken of de houdbaarheidstermijn niet verstreken is. Maar meestal is het te koud of het regent; laatst kreeg Grootkonijn het in zijn bolle hoofd dat we toch even de pootjes wilden strekken .. Pien kwam even bij de deur, zag wat voor weer het was en schoot onmiddellijk naar de slaapkamer waar ze haar kont tegen de verwarming parkeerde, om daar de eerste uren niet meer vandaan te komen.
Nou, dan blijven we toch gewoon lekker binnen!
Trouwens dat Grote Konijn zien we ook niet zo vaak naar buiten gaan op het ogenblik; hij slaapt een hoop, of zit achter de Zoem Pjoeter, of is aan het bellen met zijn nieuwe telefoon. Daar kan hij nu ook mee door het huis lopen, wat wij een beetje link vinden als hij zo met een wazige blik rondloopt met dat ding in zijn oor, en natuurlijk weer niet goed oplet waar hij loopt of dat hij niet toevallig een paar kleine konijnen omver loopt.
Jammer dat je er niet mee kan essemessen, je schijnt het alleen met geluid te kunnen doen, en dat gebruiken wij konijnen nu eenmaal alleen in noodgevallen. Heel gek trouwens, vanavond liet-ie de stem van Tantemeniek uit het ding komen, en het klonk net of ze ingeblikt was! Kobus was er zo door van zijn stuk dat hij de gordijnen in zou zijn gevlogen, als we gordijnen zouden hebben - maar die hebben we dus niet.

25 februari



Wat doen al die vogels hier toch? Het is hier in de tuin de laatste tijd een komen en gaan van allerhande vliegend gedierte, sinds Groot Konijn een voerbord heeft opgericht, dat hij ook steeds van Lekkere Hapjes Voor Vogels voorziet - zijn we nog blij dat hij dat ding niet binnen heeft gezet, dat zou helemaal een dolle boel worden met al dat gefladder in huis. Vooral dat zenuwachtige gedoe van die Koolmezen, daar zou je toch helemaal gestoord van worden .. geef ons maar een lekkere rustige Merel.
Verder loopt het Grote Wiebelige Konijn hier rond met waterige oogjes, en verkondigt geregeld dat hij denkt dat hij een Fieres heeft. Nou en? Wij hebben een goudvis, maar daar hoor je ons ook niet constant over zeuren.

28 februari



Nou, we hebben dan eindelijk sneeuw gezien, en eerlijk gezegd zijn we niet onder de indruk. Het is wit, koud en niet verschrikkelijk eetbaar, en daar houdt het zo’n beetje mee op. Dus blijven we toch maar liever even binnen op ons warme Kleed, met de voerbakken binnen loopbereik. Het grootste risico is dat je af en toe opgepakt wordt; Pien was daar vandaag weer het slachtoffer van, ze werd onverhoeds door die Grote en Tantemeniek opgetild en van alle kanten bekeken. Wij zien daar dus de lol niet van in en zagen graag dat ze daar eens mee ophielden ..
Het Grote Waterige Konijn loopt zich intussen nog steeds druk te maken over zijn Fieres - al hebben we die nog steeds niet gezien. Misschien maar goed ook, want volgens hem kunnen Fieresen gemene dingen zijn (vooral als het een forse Grieb is), en daar zitten we niet echt op te wachten, na al dat gedoe met die Steer en zo.
Nu zijn wij misschien een paar simpele konijnen, maar eigenlijk kunnen we het toch niet helemaal volgen. Als hij dat Fieres niet leuk vindt, kan hij hem toch buiten in een hok zetten, of desnoods naar een asiel brengen? Eigenlijk vermoeden wij dat hij zich een beetje aanstelt.

7 maart



“Landschap zonder konijnen”, noemt het Grote Humoristische Konijn deze foto. Hij doet maar, wij gaan toch even lekker niet naar buiten onder deze omstandigheden; we gaan onze gezondheid toch niet op het spel zetten, alleen omdat-ie zo graag een paar “leuke” foto’s van ons bibberend in de sneeuw wil maken? Trouwens, Kobus dacht dat hij de sporen van een Steer in de sneeuw zag - maar misschien was het wel van dat Fieres dat Grootkonijn opgepikt had en dat nu waarschijnlijk ergens buiten rondzwerft.
Hierbinnen is het warm en droog, en zo hoort het; Tantemeniek kwam hier een paar dagen geleden binnenlopen om op te drogen, ze bleek helemaal onder water gestaan te hebben. Misschien daarom wel dat ze vandaag aan kwam zetten met een paar Bijzonder Grote Laarzen, waar wel een hele familie konijnen in zou kunnen wonen.
We maken ons een beetje zorgen over Arie, waar we al een week niets van gehoord hebben, hopelijk is De Bult niet helemaal ondergesneeuwd? Of misschien heeft Tantannelies hem wel naar buiten gejaagd om te “spelen”, en is-ie verdwaald in een sneeuwbui? Ach, hij zal wel lekker bij de verwarming zitten .. wij in elk geval wel ..

13 maart



Nou, die sneeuw is gelukkig weer weg, en er zit verandering in de lucht. We konden vandaag een poosje naar buiten zonder helemaal koud en nat te worden, en we beginnen al een beetje te dromen van voorjaar, vers gras, en paardebloemblad .. We doen het nu nog even met Dijvie van Tantemeniek, die lijkt nu eindelijk een beetje door te krijgen wat wij lekker vinden! We keken er wel van op dat Grootkonijn ook Dijvie heeft gegeten bij haar; dat zal toch hopelijk niet betekenen dat hij binnenkort ook uit onze voerbak gaat snoepen?
We hoorden van Arie, onze Taris, dat hij het verplichte Buiten Spelen in de sneeuw heeft overleefd (die Tantannelies schijnt wat dat betreft nog erger te zijn dan ons Grootkonijn!), en nu bezig is met wat lichte tuinwerkzaamheden, om zijn Zorgtante bij te staan.
Intussen is dat Grote Voortreffelijke Konijn zich weer voor ons aan het uitsloven door de website een nieuw jasje te geven; van wat we er tot nu toe van gezien hebben denken we dat het best leuk wordt. We zouden er alleen nog graag een brievenbus bij hebben!

16 maart



Een leuke en drukke dag! Omdat het opeens zulk zacht weer was zijn we wel een paar uur buiten geweest; Pien vroeg zich eerst af of het niet nog te vroeg was voor een voorjaarsdans, maar kon zich uiteindelijk toch niet bedwingen en maakte een hoop wilde sprongen in het gras. Kobus zag het zo’n beetje aan, maar ging toen hoofdschuddend weer naar binnen, waar hij zich amuseerde met het aanvallen van de sokken van Tantemeniek - die daar wel van op keek, vooral omdat ze zelf nog in haar sokken zat.
Nou ja, het zullen wel de voorjaarskriebels geweest zijn .. ‘s Avonds kregen we nog een aanval te verduren van het Luidruchtig Stinkend Ding dat uitgebroken was uit zijn hok in de kast, die had misschien ook last van het voorjaar. Gelukkig had het Grote Konijn hem steeds goed vast bij zijn slurf, zodat hij geen onheil kon aanrichten, en heeft hem uiteindelijk weer onder bedwang kunnen krijgen en in de kast gezet.
We vragen ons af waarom hij dat Ding ook niet gewoon naar het asiel brengt, of de wei instuurt, dat heeft-ie tenslotte met dat Fieres ook gedaan.

18 maart



Het schijnt nu echt definitief voorjaar te zijn - Kobus is begonnen een nieuw gat te graven! Nou ja, het was eigenlijk meer een kuiltje, maar het eerste begin is er. Alleen, toen Pien erbij kwam om te helpen zei Kobus dat hij niet beseft had dat er ook van die dikke konijnen in moesten passen, en dat het wel een hoop werk zou worden. Pien zei toen dat ze ten eerste niet dik was, en dat iemand die voorzitter van de Konijnenbond is toch zeker wel een flink gat kon graven?
Kobus besloot er toch maar eerst een nachtje over te slapen, en is toen maar wat gaan oefenen in het gras voor zijn eigen voorjaarsdans.
We zagen die Grote trouwens voor het eerst dit jaar ook een flinke poos buiten, druk bezig met stenen verplaatsen en met aarde gooien en andere dingen waar wij de zin niet zo van in zien; we hebben hem helaas nog niet zien dansen of een gat graven, maar misschien komt dat nog ..

21 maart



Een lekkere zonnige dag vandaag, maar ook met een frisse wind, zodat Kobus het buitengebeuren maar weer eens aan zich voorbij liet gaan. In een rustig donker hoekje ging hij eens uitgebreid zitten nadenken over de Paashaas en zijn malle mandje met eieren, en welk standpunt de Konijnenbond daarover in moet nemen - tenslotte is een haas een verwant van het konijn, en dat rare gedoe werpt ook een smet op ons konijnen vinden wij. Straks gaan mensen nog denken dat wij eieren leggen! Nou, mooi niet dus, en we zijn trouwens benieuwd wat de vogels er van vinden; we moesten maar eens contact opnemen met de Liga van Lijsters en Merels.
Intussen zat Pien voor het eerst dit jaar weer eens op haar favoriete plekje onder de tuinbank, daarmee opnieuw aantonend dat ze niet voor niets de Onderzitter van de Konijnenbond is. Ze zit er lekker veilig en kan er toch alles in de gaten houden, en heeft ook geen last van dat Grote Opdringerige Konijn dat de laatste dagen weer een nieuwe obsessie heeft, en ons constant te lijf wil gaan met een borstel, alleen omdat wij toevallig een beetje aan het verharen zijn.
Wat heeft hij toch tegen haar? Misschien omdat-ie er zelf zo weinig van heeft, haast nog minder dan de goudvis ..