23 maart



Pien zag het gisteren even helemaal niet meer zitten .. zat ze gewoon lekker op het Kleed, helemaal niks aan de hand, wordt ze opeens weer bij haar kladden gepakt door dat Grote Onverhoedse Konijn! Die vervolgens ook nog eens wreed haar nagels ging afknippen! En dat na al dat gedoe met die borstel, waar ze al zo zenuwachtig van werd ..
In elk geval, ze werd erna opeens helemaal opstandig en riep dat ze weg wilde; ze ging al bij het gaas kijken of ze geen gat kon maken om te ontsnappen. Kobus kwam erbij om op haar in te praten, en hield haar voor dat het daarbuiten behoorlijk Eng was, dat ze er misschien een Steer zou tegenkomen, en in elk geval geen gevulde voerbak. Bovendien, zei hij nog, hij bedoelt het allemaal goed, en hij houdt toch van je. Nou ja, zei Pien, dat zal ook wel, en eigenlijk wil ik ook helemaal niet weg, ik ben alleen een beetje boos. En ze dacht er wel over om hem vannacht eens flink te bijten als hij sliep, dat had ze eigenlijk al veel te lang niet gedaan.
Goed, we zijn weer een dag verder en het is allemaal al weer een beetje overgewaaid; en ze is vannacht trouwens ook vergeten om hem te bijten. Tijd, dijvie en boerenkool helen alle wonden, zeggen ze ..

26 maart



Dat was me even flink schrikken vandaag! Pien zat gewoon buiten in de zandbak, toen ze Iets Vreemds bespeurde, dat steeds dichterbij kwam. En dichterbij, en ze wist nog steeds niet wat het was .. tot ze naar binnen stoof, waar Kobus nogal opkeek. “De paashaas gezien?”, vroeg hij vrolijk; maar het lachen verging hem ook toen hij iets nieuwsgierig om de hoek van de deur naar binnen zag gluren - het bleek een Grote Nare Kat te zijn!
We hebben direct aan ons Grootkonijn gevraagd om wat extra Anti Kat Voorzieningen aan te brengen, wat hij ook meteen gedaan heeft. Evengoed zijn we verder toch maar niet te veel naar buiten gegaan - het was ook nogal een wild gedoe rond de voerplank voor de vogels, met weer een paar eksters die een hoop herrie maakten, en we hadden de schrik nog een beetje in de poten. We zagen trouwens ook een Vreemde Vogel die wel uit een circus ontsnapt leek, volgens die Grote was het een Chaamse Vlaai, als we hem tenminste goed verstaan hebben.
Een probleem is nu dat, als de Paashaas nog langs mocht komen, hij waarschijnlijk niet eens naar binnen kan door dat extra gaas om de tuin. Nou ja, we zijn toch niet zo dol op eieren, en anders stuurt-ie maar een ie-meel om een afspraak te maken.
Over ie-meel gesproken, dankzij onze nieuwe mooie rode brievenbus hebben we al een paar berichten binnengekregen van diverse konijnen die onze wepsheid bezoeken, met zelfs een foto erbij! Nu moeten we alleen nog uitzoeken hoe we die gaan beantwoorden, want het Grote Dwarse Konijn dat het normaal voor ons doet, weigert voorlopig; hij krijgt het te druk, zegt-ie, zeker als er binnenkort nog een gastenboek bij komt, en we moeten het zelf maar eens leren. Maar we snappen dat Kom Pjoeter gedoe helemaal niet! En we kunnen niet bij het Toeterbord! Als hij om te beginnen nou eens een draadloos toeterbord voor ons aanschafte, en dat op de grond zet? Maar hij zegt dan: ”Als ik jullie je gang laat gaan, is alles hier in huis binnen korte tijd draadloos”. We hopen dat hij nog bijdraait, maar anders moeten we Arie onze Taris maar vragen om het te doen, tenminste als die het niet te druk heeft met op krokussen te jagen of zijn Tantannelies bij te staan. Of anders Tantemeniek, die lijkt ons heel kapabel, en ze heeft toch niet zoveel om handen geloven we.

6 april



Zo ongemerkt is het al weer een tijdje geleden dat we iets van ons hebben laten horen. Dat Grote Konijn had het ook zo druk met allerlei dingen, zoals onze nieuwe wepsheid, dat hij er niet aan toekwam om iets nieuws over ons te vertellen. Nou ja, zoveel nieuws is er ook niet op het ogenblik .. af en toe gaan we eens naar buiten, en dan gaan we weer naar binnen om te eten en te slapen. Dat is een leventje dat ons best bevalt, maar je kunt er niet echt een wepsheid mee vullen. Eigenlijk het enige opmerkelijke was dat we ons een paar dagen geleden weer de dikke blubber schrokken toen er een Grote Gemene Kat verdacht rondscharrelde bij de tuin. Gelukkig is die Grote inmiddels flink in de weer met gaas, schotten, prikkeldraad en mijnenvelden aan te brengen, zodat we daar binnenkort hopelijk geen last meer van hebben!
We zagen trouwens dat Meneer Merel bezig is om de Chaamse Vlaaien uit de tuin te jagen. Misschien kan hij ook leren om dat met de Eksters te doen, zodat we daar ook van af zijn?
Maar goed, we hebben dus ook weer een nieuwe wepsheid! Met een eigen domein! We vroegen dat Grote Drukdoende Konijn wat een “domein” nou precies is, en hij vertelde dat het zoiets is als een nieuw grasveldje, maar dan met ons eigen naambord erbij. Nou ja, het zal best mooi worden, dat geloven we wel; we hopen alleen dat er daar geen katten zijn!

12 april



Tantannelies was vandaag op bezoek! Ze kwam zich natuurlijk meteen aan Kobus voorstellen, die haar nog nooit in levende lijve had gezien. Hij vroeg nieuwsgierig of Arie ook meegekomen was, maar het bleek dat die een beetje teveel tegen de reis had opgezien, en het toch een te groot avontuur had gevonden.
Pien was ook wel nieuwsgierig, maar hield zich toch een poosje op de vlakte; ze zag die twee Tantes, Tantannelies en Tantemeniek bij elkaar op het bankje, en herinnerde zich vaag iets van vorig jaar, met een nagelschaartje en zo .. Ze vond het toch verstandiger om alles voorlopig maar van een afstand te bekijken, en trok zich een poosje terug in het hoekje bij het tuingereedschap.
Later was iedereen meer ontspannen en werd er nog gepraat over de nieuwe rubriek, Konijn In Het Licht, en dat het een beetje jammer was dat Arie niet als eerste aan de beurt was. Pien vroeg zich nog een beetje bezorgd af of het niet beter Konijn In De Schemering zou kunnen heten; konijnen houden immers niet zo van het volle daglicht, en misschien zouden bezoekers wel bang zijn om zo in het licht gezet te worden, met alle kans om opgemerkt te worden door roofvogels, of katten, of een voorbijkomende Steer. Ze werd echter gerust gesteld door Groot Konijn, die haar verzekerde dat de wepsheid goed afgeschermd is, en dat er daar geen gevaar is voor roofdieren (hij maakte wel een mogelijk voorbehoud voor een Fieres, die schijnen op het wep ook voor te komen).
Toen Tantannemeniek weer weg waren, ging die Grote boodschappen doen, en kwam terug met het alarmerende bericht dat de Boerenkool niet meer verkrijgbaar is; we weten nog niet of dit permanent is, en hopen er maar het beste van. Om het een beetje goed te maken, kregen we Peter Selie. Nu zijn wij natuurlijk overtuigde vegetariërs, en we houden er niet van om iets te eten dat net zo’n naam als een konijn heeft; we zullen het vanaf nu dus maar gewoon Selie noemen - hoewel, dat klinkt eigenlijk ook een beetje als een naam voor een vrouwtjeskonijn. Maar misschien moeten we niet te moeilijk doen, anders kunnen we straks alleen nog maar oud brood eten ..

19 april



Ons Grootkonijn heeft weer eens een nieuwe rare gewoonte ontwikkeld, en deze keer is Kobus het slachtoffer - iedere keer als dat Grote Rare Konijn in de buurt komt, en Kobus bereidwillig zijn kop naar voren steekt om een lekkere troetel te krijgen, krijgt hij in plaats daarvan een of ander ding op zijn kop gezet - en daar maakt die Grote dan nog een foto van ook! Het schijnt allemaal te komen door een of ander konijn in Japan, of liever gezegd zijn baas, die een hoop foto’s op het Wep heeft gezet van zijn konijn met koekjes op zijn kop en zo. Nou ja, Kobus laat hem maar even begaan, al vindt hij eigenlijk dat het niet gepast is voor de voorzitter van de Konijnenbond.
We zijn bang dat we, wat boerenkool betreft, nu echt het einde van een tijdperk hebben meegemaakt. Maar er is ook goed nieuws: Tantemeniek kwam een paar dagen geleden aanzetten met de eerste nieuwe weegbree, en tussen het gras hebben we al de voorzichtige aanzet van een nieuwe generatie paardenbloemblad gezien! We moeten nu alleen maar die Grote zover zien te krijgen dat hij weer op stap gaat om dat lekkere nieuwe voer voor ons te bemachtigen - en niks geen gezeur over regen en zo, want hij heeft genoeg schoenen om mee door de blub te waden.

21 april



De boerenkool mag dan uit zicht geraakt zijn, maar daar staat tegenover dat het gras weer aardig begint te groeien. Ze zeggen wel dat dit niet zo spannend is, maar Pien mag er toch graag naar kijken. Je ziet al op flink wat plekken van die mooie verse scheuten opkomen - behalve daar waar dat Grote Konijn met zijn Grote Voeten de zaak heeft platgetrapt. Vinden we eigenlijk niet zo leuk .. hij maakt altijd aanmerkingen als wij met onze poten in de voerbak gaan staan, kan hij dan zelf niet met zijn poten uit ons voedsel blijven?

24 april



Nou, inmiddels hebben we de eerste volledige maaltijd bestaand uit de nieuwe Voorjaarsoogst alweer achter de kiezen - hierboven zie je hoe Kobus de nieuwe Paardenbloem keurt, terwijl Pien bedachtzaam een Weegbreeblad uitprobeert. “Best lekker”, vonden beiden na afloop; “lekker goedkoop”, zei dat Grote Krenterige Konijn. We hebben zo’n vermoeden dat hij weer voor een nieuwe camera aan het sparen is .. maar zolang hij ons van voedsel blijft voorzien zullen we daar maar niet over klagen.
Inmiddels kregen we ook een foto binnen van Arie op een motorfiets (of in elk geval een brom-, zoem- of knetterfiets)! Eerlijk gezegd hadden we dit niet achter hem gezocht; zolang we hem kenden was hij een niet erg reislustig konijn met weinig aandrang om zijn veilige huis, tuin en hok te verlaten. Misschien kwam het door de opwinding om op deze wepsheid In Het Licht te staan? Hoe dan ook, we hopen dat hij zich toch gewoon voor de Konijnenbond blijft inzetten, en we hem niet verliezen aan de Hells Rabbits of zo!

26 april



Er bloeien paardenbloemen tussen het gras, voor Pien een aanleiding om wat te mediteren, en na te peinzen over de grote kringloop van de natuur, en de raadsels van het bestaan. Zoals wat het allemaal betekent wat meneer Merel in de vroege morgen zingt; waarom de lucht blauw is; en vooral, hoe het kan dat dat Grote Konijn voortdurend op zijn achterste poten kan blijven lopen, en meestal ook nog zonder om te vallen.
Nu schijn je paardenbloem intussen ook weer anders te moeten spellen, en Groot Piekerig Konijn is wat in de war en weet niet meer of het nou met of zonder n moet. Vinden wij eigenlijk niet zo belangrijk, wij zitten meer met de vraag wat dat paard er mee te maken heeft. Zouden paarden het ook eten? Die schijnen zo’n beetje hetzelfde te eten als wij - alleen veel meer natuurlijk. We moeten er eigenlijk niet aan denken dat er hier zo’n paard rond zou lopen; er zou weinig voedsel meer voor ons overblijven .. en weinig ruimte ook trouwens. Nee zeg, laat-ie maar wegblijven; misschien wil Tantemeniek hem wel hebben, die heeft geen huisbeest op het ogenblik, en dan kan ze hem lekker bloemkool voeren.
Wij zitten intussen aan de wortelloof (dat is echt veel lekkerder als je die rare oranje uitgroeisels er af haalt), en brokken lie - of was dat nou zonder n?

2 mei



Op een regenachtige dag is er niets zo lekker als uitgebreid luieren op het Grote Ruige Kleed; we hebben daar de ruimte om te ontspannen, en met de voerbakken in zicht kunnen we ook een oogje houden op wat dat Grote Konijn allemaal aan het uitspoken is - hoewel, eigenlijk doet-ie dan meestal ook niet zoveel, en zit gezellig wat te pjoeteren. Het is alleen een beetje uitkijken als hij opstaat en gaat rondlopen op zijn achterpoten, maar gelukkig heeft hij inmiddels wel een goede radar ontwikkeld, zodat hij niet op ons trapt.
“Wat een stelletje luie beesten zijn jullie toch”, zegt-ie uit de hoogte - nou ja, dat kan hij ook niet helpen, hij is nu eenmaal erg hoog vergeleken met ons.
Buiten zijn Meneer en Mevrouw Merel bezig een nest te maken in de klimop, heel slim dat ze dat onder het balkon doen zodat de eieren straks niet natregenen. En de Koolmezen schijnen nu toch in het huisje aan de conifeer te gaan trekken, dus het wordt steeds gezelliger in de tuin. Trouwens, er hangt hier de laatste tijd ook een Duif rond, maar we weten nog niet of-ie hier ook gaat intrekken, of alleen maar langskomt om al het voer op te eten.
Tantemeniek is even uit het zicht verdwenen, die schijnt naar het zuiden gevlogen te zijn. Wij wisten niet eens dat ze kon vliegen! Ze vertellen ons ook niks, zeker omdat we maar een paar laag-bij-de-grondse konijnen zijn .. nou ja, als ze weer terug is, moet ze hier maar eens een demonstratie komen geven.