31 augustus



We moeten nog het een en ander kwijt over de nasleep van de darm-problemen van Kobus, die ons hier natuurlijk niet onberoerd hebben gelaten. Het Grote Konijn was toch nog een poosje erg bezorgd, en liep als een neuroot rond in huis om de poepjes van Kobus op te meten, om te kijken of ze al de juiste grootte hadden. En hij heeft Kobus natuurlijk erg goed in de gaten gehouden, en hem maar eens extra veel getroeteld. Pien was toen op haar beurt weer een beetje jaloers geworden door al die aandacht voor Kobus, en liet het Grote Konijn weten dat ze beledigd was door met haar rug naar hem toe te gaan zitten, of nijdig schoppend onder tafel te verdwijnen .. Nou, ze heeft toen ook de nodige aandacht gehad, al was die niet van het soort waar ze op gesteld was! Grootkonijn besloot namelijk om haar ook maar een manicure te geven, kon hij meteen zijn nieuwe martelwerktuig (ook wel Nagelschaar genoemd) op haar uitproberen. Niet leuk dus, vond Pien, en intussen kreeg ze ook nog beledigende opmerkingen te verduren over “onmogelijk dikke boeren-nagels” en zo. Maar goed, ze is nu net zo netjes gemanicuurd als Kobus, dat vond ze achteraf eigenlijk wel prettig. En er was ook goed nieuws over haar pootje: Grootkonijn had geconstateerd dat haar zooltje nu eindelijk, na al die tijd, een beetje begroeid raakte!
Met Kobus intussen lijkt er echt niets meer aan de hand; hij eet en poept weer naar hartelust, en valt weer als een wilde wolf aan op het bakje met verse knabbels. Ook heeft hij al weer hele gevechten geleverd met de Voet van Grootkonijn. Kortom, hij voelt zich weer helemaal Het Mannetje - en dat is toch goed nieuws om een heel jaar nieuws op deze wepsheid mee af te ronden!

 4 september



Weet je hoe een konijn een haas vangt? Hij gaat achter een polletje gras zitten en .. eh .. nou ja, die grap moeten we nog afmaken dus. Maar goed, het was de laatste dagen weer uitstekend gras-weer, en Pien greep deze gelegenheid met beide voorpoten aan - je moet het gras plukken als het groen is nietwaar, en je weet maar nooit wanneer dat Grote Konijn het weer gaat verpesten door met dingen te gooien of herrie te maken - vandaag had hij dus weer iets nieuws bedacht: hij liep met een kwast de tuinbank in te smeren met een of andere stinkende troep, haast nog erger dan die Tieketrie Olie! Nou ja, zolang hij het maar niet op ons smeert ..
Kobus was zowaar gisteren ook nog even buiten, om namens de Konijnenbond (afdeling Behuizingen) het nieuwe hok-in-wording eens te inspecteren. Via een stapeltje stenen heeft hij zich even in het inwendige gewaagd, maar raakte daar nog niet echt in vervoering en hield het al spoedig voor gezien. De ruimte zelf vond hij wel aardig, maar de aankleding liet wel het een en ander te wensen over: die kale vloer had dringend een lekker kleedje nodig, en een paar leuke gordijnen zou het ook een stuk gezelliger maken. Pien liet dat gedoe maar even aan Kobus over; zelf voelt ze zich op het moment prima op haar gemak onder het hok (ze is natuurlijk ook niet voor niets de Onder-zitter van de bond!), en wil daar graag op het eind van de middag een uurtje op de stenen zitten soezen.
We proberen nog maar even te genieten van deze mooie dagen, nu de Zomer van het Bevrijde Konijn toch langzaam op zijn eind loopt. Dat doen die Grote Konijnen ook, onze Grote was vandaag met Tantemeniek een heel eind weggewandeld, in de Vrije Natuur; gelukkig weten ze wel altijd de weg terug te vinden .. Maar die Vrije Natuur schijnt ook niet alles te zijn - het is altijd lachen als die Grote weer eens thuiskomt na een van zijn omzwervingen en vertelt hoe hij door een paard gebeten is, of lastig gevallen door een kabouter. Nou, daar hebben we hier gelukkig geen last van; het grootste gevaar hier is dat Tantemeniek af en toe langskomt om alle koekjes op te eten (haar Inwendige Dinges is vast een soort koekjesmonster!).

 8 september



Deze keer, voor de verandering, een foto die door Pien gemaakt is. Ze heeft een beetje van Groot Konijn afgekeken hoe dat moet: het komt er eigenlijk op neer dat je het ding een bepaalde kant op laat wijzen en dat je dan op een knopje drukt. Nou, dat kon ze zelf ook wel, dacht ze; sinds ze op het Interwep bezig is weet ze alles van op knopjes drukken, al is het resultaat soms een verrassing, zoals die honderd kilo hamstervoer die ze onlangs per ongeluk besteld had (en bijna per ongeluk had opgegeten, als die Grote niet bijtijds had ingegrepen).
Kobus had het een en ander aan te merken op de cameravoering (mannen denken nou eenmaal altijd dat ze automatisch verstand van techniek hebben) en vroeg zich af wat het eigenlijk moest voorstellen; Pien vond dat hij niet zo moest zeuren, het was toch duidelijk dat dit een foto van Grootkonijn was? “Het is hem precies!” zei ze. En een paar technische onvolkomenheden maakten het volgens haar alleen maar interessanter.
Intussen hebben we ook weer heibel over de neus van Pien. Ging het daar net een beetje de goede kant mee op (vooruit dus, welke kant zou een neus anders op moeten), en daar slaat Kobus de Plukker opnieuw toe! Grootkonijn heeft inmiddels al gedreigd om Kobus zijn Inwendig Konijn buiten in het hok op te sluiten als hij hem niet beter in bedwang houdt. Kobus brengt daar weer tegenin dat een Inwendig Konijn per definitie niet Buiten hoort, en dat hij trouwens als Uitwendig Konijn niet zonder zijn inwendige tegenhanger kan, bovendien is hij bang dat hij dan minder goed zou functioneren als Voorzitter. Maar goed, intussen zit Pien dus weer met een geplukte neus, en is haar bloeiende carrière als fotomodel min of meer naar de filistijnen (weer zo’n diersoort die we niet thuis kunnen brengen).
Zal het ooit nog goed komen met die neus? En zal Pien nog eens een grote Fotoprijs winnen met haar werkstukken? We zullen het moeten afwachten ..

 13 september



Het was een poosje stil hier op de wepsheid, we hadden een paar dagen vrij genomen vanwege dat Grote Merkwaardige Konijn - hij had een nieuwe camera gekocht en dan valt er toch even niets met hem te beginnen. We begrijpen eigenlijk niet waar hij het geld vandaan haalt (behalve dan door op ons voer te beknibbelen); het lijkt ons sterk dat-ie het verdient door een beetje op zijn rug te liggen of achter de pjoeter te zitten pjoeteren. Het zal dus wel betekenen dat we voorlopig op een houtje moeten bijten - waar we overigens al aardig bedreven in raken: Kobus heeft al geleerd hoe je een strookje bast van een wilgetakje af moet trekken zonder die Grote in zijn vingers te bijten. Nou ja, hij heeft natuurlijk al een hele tijd geoefend op de neus van Pien ..
Maar goed, die nieuwe camera dus - Kobus en Grootkonijn zaten al meteen diepzinnige gesprekken te voeren over de techniek, terwijl Pien allang door had dat er net zo’n knopje opzat als bij de vorige, dus waar deden ze zo moeilijk over? Ze zou dolgraag eens met het nieuwe ding spelen, maar het Grote Angstvallige Konijn weigert voorlopig om het uit handen te geven, bang als hij is dat er krasjes op komen of dat we eraan gaan zitten knagen.
Aangezien ze toch niet zoveel te doen had, besloot Pien vandaag om maar eens een kijkje in het nieuwe hok te gaan nemen. Ze had al dagen vergeefs zitten wachten op de woninginrichters en stoffeerders die ze besteld had - zou ze toch weer op een verkeerd knopje hebben gedrukt op het Interwep? Of zou er geen geld meer op de rekening van Grootkonijn staan na de aanschaf van die camera?
Dus is ze vanmiddag toch maar eens binnengewipt om de zaken van dichtbij te bekijken. Het viel niet eens tegen: voor een bouwsel van Grootkonijn was het toch een behoorlijk solide constructie; bovendien waren er genoeg geheimzinnige donkere hoekjes en bleken er genoeg knaagbare dingen in verwerkt te zijn.
Maar goed, we zullen dus nog even moeten wachten tot de zaak een beetje aangekleed is voor we er echt gebruik van kunnen maken. Bovendien horen we dat Tantemeniek er eerst een poosje in wil trekken, omdat ze behoefte heeft aan een rustig plekje. Lijkt ons leuk: we kunnen haar dan ‘s ochtends een kopje theesap met een koekje brengen terwijl die Grote nog saai ligt te snurken!

 17 september



We mogen helaas nog steeds niet met de nieuwe camera spelen van dat Grote Pietluttige Konijn .. hoe moeten we zo nou ooit de techniek in de poten krijgen? Als het zo doorgaat, kan Pien haar cursus fotografie maar beter afzeggen. Wel was die Grote inmiddels zo aardig om ons een oude wepkem ter beschikking te stellen, die hij toch niet meer gebruikte (en wij mogen weer de afdankertjes hebben, dankjewel). Kobus was meteen enthousiast en begon zichzelf een schriftelijke spoedcursus cameraman te geven.
We kregen al snel wilde plannen om een eigen tv-omroep te beginnen, “Vijf Konijn” geheten (vraag niet waarom, maar het klinkt toch goed?). Met allerlei leuke en voor konijnen interessante programma’s, zoals Konijn In Het Land, indringende reportages over het Ziekedierenhuis en zo, en een hobby-rubriek over het houden van Grootkonijnen als huisdier. Pien zou kunst en cultuur voor haar rekening kunnen nemen, met haar gescheurd-behang-muurkunst en voorjaarsdans-ballet - moet ze natuurlijk wel eerst haar neus weer laten begroeien, anders haken de kijkers af. We wilden ook Tantemeniek vragen om mee te werken aan een zorgprogramma, met de pakkende titel “Geen paniek, vraag Tantemeniek”.
Maar ja, toen kwam de vraag op hoe we dat allemaal moesten financieren. We wilden het eerst uit ons zakgeld betalen, tot we opeens bedachten dat we helemaal geen zakgeld krijgen (waarom eigenlijk niet, Grootkonijn?). Verder schijnt niemand om ons heen geld te hebben, en alleen maar van elkaar te lenen .. Misschien moeten we zelf een lening aanvragen bij een bank, met Grootkonijn als onderpand? Of een hypotheek nemen op het Hok? We zijn eerlijk gezegd niet zo thuis in die materie, en moeten er eerst een poosje op studeren.
Intussen wilde Kobus als experiment eens proberen om een van de spoken die hij ziet op film vast te leggen. Maar een probleem dat hij daarbij tegenkwam is dat hij, als hij een spook ziet, automatisch begint te stampen, waardoor de camera van zijn kop af valt en het spook op de vlucht slaat, zodat het experiment tot nu toe geen succes is.

 24 september



Dat was wel even schrikken gisteren, toen het Grootkonijn binnenkwam na een middagje wegwezen. Kobus herkende hem eerst niet eens, dacht dat het weer een spook was en ging er als een haas vandoor (eerlijk gezegd weten we niet precies hoe een haas er vandoor gaat, maar we denken dat dit ongeveer net zo gaat als bij een konijn - waarom zeggen we dan niet gewoon dat hij er als een konijn vandoor ging .. ). Pien herkende hem wel, na enig snuffelwerk, en riep verbaasd: “Het is Grootkonijn, maar niet zoals we hem kennen!” Goed, even later was iedereen weer wat gekalmeerd en stelde Grootkonijn ons voor aan zijn nieuwe Bril. Pien vond dat-ie wel goed stond, en wilde Kobus ook meteen een bril aansmeren, omdat het zijn uitstraling ten goede zou komen en hij er volgens haar meer als een Voorzitter uit zou zien. Maar Kobus wilde er niets van weten, en zei: “Aan mijn lijf geen Poolse Mayonaise!”.
Eerlijk gezegd weten we nog niet of we zo blij zijn met die Grote zijn nieuwe bril .. hij gaat nu natuurlijk meteen ieder poepje zien dat we hebben achtergelaten en er commentaar op leveren. Aan de andere kant, misschien ziet-ie het nu sneller als de kooi schoongemaakt moet worden! Of als de boerenkool in de aanbieding is .. daar moesten we deze keer zelf achter komen toen we een foldertje in de oud-papier-hoek tegenkwamen, we wisten niet eens dat de Boerenkool al weer in het land gearriveerd was!
We hebben het vandaag dan toch voor het eerst weer mogen eten, nadat Tantemeniek ons welwillend haar restanten had afgestaan. Dit leek ons meteen een mooi ogenblik om de Zomer Van Het Bevrijde Konijn maar af te sluiten, en over te gaan op de Herfst Van Het Konijn Dat Volgevreten Lekker Bij De Verwarming Zit.

 28 september



Nou, de laatste dagen waren dus behoorlijk herfstig met regen en alles - en wat doe je dan als konijn, je blijft gewoon gezellig binnen! Dat is allemaal niet naar de zin van die Grote, die zegt dat we zo maar een stel duffe konijnen aan het worden zijn. Dus vandaag moeten we weer zo nodig .. “Kom op jongens, naar buiten! Het is mooi weer!” roept het Grote Ongeloofwaardige Konijn. We stellen niet al te veel vertrouwen in deze informatie, vooral omdat hij zijn nieuwe Bril niet opheeft - dus wie weet komt het weer met emmertjes en teiltjes naar beneden.
Maar de deur blijft uitnodigend openstaan, en na een tijdje gaat Pien toch eens poolshoogte nemen. Kijk nou eens, het is echt droog, en er schijnt wat zon. Tsja, dan moet er toch maar even buiten rondgesnuffeld worden. Een tripje door het gras, dat nog steeds mooi groen is, en een lekker vers blaadje aan de hibiscus waar je net bij kan - dat zijn toch wel leuke dingen. Zelfs Kobus komt nog even kijken, stelt vast dat het wel een beetje aan de frisse kant is voor een Overtuigd Huiskonijn, en gaat snel weer naar binnen, om een pamflet te componeren voor de Konijnenbond waarin de voordelen van het binnen wonen voor konijnen breed uitgemeten worden.
Pien blijft intussen nog buiten rondhangen, en voelt zich na een poosje opeens geroepen om maar eens met een Herfstdans op de proppen te komen. Het Grootkonijn probeert het allemaal te volgen met de camera, maar is natuurlijk weer veel te sloom om het goed in beeld te brengen - Kobus zou het in principe beter kunnen, maar die heeft dan weer als nadeel dat hij buiten zo voorzichtig en onzeker is dat hij alleen maar op mogelijke gevaren let, en waarschijnlijk helemaal vergeet om Pien in het vizier te houden  ..
Nou ja, de wereld zal het dus nog even zonder beeldmateriaal van Pien haar dans moeten stellen; ze heeft er inmiddels ook genoeg van en gaat naar binnen; om te wachten op het vullen van het bakje met knabbels - kijk, dat is nu iets waar dat Grote Konijn toevallig wel goed in is .. dus waarom doet-ie het niet wat vaker?

 4 oktober



En ja hoor, het is weer zo ver .. die Grote loopt wiebelig rond en mompelt vaag iets over een Fieres - we dachten echt dat die voorgoed over de horizon verdwenen was. Maar nee, die heeft natuurlijk van de zomer vrolijk buiten rondgezworven, en nu het kouder wordt wil-ie gewoon hier weer intrekken. Nou, mooi niet! We hebben geen behoefte aan meer bewoners hier, en dan zeker geen Fieres; hooguit willen we een hamster overwegen, als-ie tenminste goed opgevoed is en zich een beetje bescheiden gedraagt, en van ons voer afblijft.
Intussen is dat Grote Konijn ook nog jarig geweest, en dat schijnt een behoorlijk gezellige boel te zijn geweest - we hebben ons wat afzijdig gehouden van de feestelijkheden, want we houden best van een feestje op zijn tijd, maar ze moeten niet onze Tafel gaan verplaatsen, en met zijn allen op ons Kleed gaan zitten! Zo’n stelletje Grote Konijnen bij elkaar nemen toch wel erg veel ruimte in .. Bovendien aten ze ook nog Kwark Taart, en dat viel ons wel tegen van dat Grote Konijn - we dachten echt dat hij vegetariër was, dus waarom moest die arme Kwark nu zijn leven offeren voor die Taart?
Maar achteraf hebben we dat misschien een beetje verkeerd begrepen, en was die taart gewoon door de Kwark gemaakt, en niet van de Kwark; Pien zweert tenminste dat ze hem gisteren nog achter in de tuin zag rondscharrelen, en zei dat hij best een opgewekte indruk maakte. We denken dat het deze winter nog wel eens een drukte van belang kan worden in de tuin, met hordes hongerige vogels, een rondzwervend Fieres, en misschien ook nog die Kwark erbij! Hé, misschien kan de Kwark wel een tijdje in ons nieuwe hok gaan wonen?
O ja, we vergaten nog te vertellen dat we Grootkonijn natuurlijk wel een kado hebben gegeven voor zijn verjaardag: een mooi kussen, met ons erop! En helemaal zelf gemaakt! Nou ja, eerlijk gezegd hebben we het alleen maar bedacht, en heeft Tantemeniek het gemaakt, want die is daar heel handig in. Maar goed, die Grote kan daar nu lekker met zijn hoofd op rusten als hij weer eens op zijn rug ligt (al of niet samen met dat Fieres) en dromen van rondhuppelende konijnen!

 6 oktober



We dachten even dat Werelddierendag ongemerkt aan ons voorbij zou gaan; in feite waren we het zelf helemaal vergeten, totdat we in de tuin de Kwark tegenkwamen met een feestelijk strikje om, en die herinnerde ons eraan - hij was trouwens erg verheugd toen we hem vertelden dat de Grote Konijnen de taart heel lekker hadden gevonden, en zei dat hij het recept van Tantemeniek had gekregen. Maar ons Groot Nevelig Konijn leek er dus helemaal niet aan gedacht te hebben, en alleen maar aandacht te hebben voor zijn Fieres in plaats van voor ons.
Maar ‘s avonds laat kwam hij gezellig bij ons zitten op het Kleed, en vertelde ons de werkelijke reden: hij was eerst van plan geweest om een groot Feest te houden, en alle konijnen uit de buurt uit te nodigen, maar toen bleek dat hij het niet kon betalen omdat hij al zijn geld had uitgegeven aan een nieuwe camera en een printer en zo .. nou ja, we begrijpen dat wel, hij heeft natuurlijk ook een Inwendig Groot Konijn dat af en toe aan zijn trekken moet komen. Om het toch een beetje goed te maken heeft hij ons toen een poosje lekker getroeteld - we gaan dan meestal met onze koppen tegen elkaar liggen zodat hij met één hand ons allebei kan troetelen, dat is echt gezellig!
En toen kregen we een extra portie Overheerlijke Knabbels! Kobus had zo’n haast om erbij te komen dat hij door het deurtje van de kooi wilde terwijl Pien er nog in zat, en het is toch echt maar een één konijns deur! Hij verontschuldigde zich later bij Pien dat hij haar zo ruw tegen de tralies had gekwakt, en zei dat zijn Inwendig Konijn weer eens de overhand had gekregen.
En toen het middernacht werd en Werelddierendag officieel voorbij was, heeft de Grote de tuindeur wijd open gezet en zijn Fieres feestelijk naar buiten gemikt! Goed zo, want zo’n Fieres hoort hier niet in huis - en nu heeft-ie nog een beetje de tijd om een wintervacht te kweken.