11 oktober



Nou, daar zitten we dan onder het nieuwe Tafeltje - het is nog even wennen, en we missen de oude Tafel nog wel, maar we kunnen nu al zeggen dat het toch een verbetering is: we hebben hier in elk geval lekker de ruimte. Nadeel is dan weer dat Grootkonijn af en toe de neiging heeft om ons domein binnen te dringen, en dan zit je opeens opgescheept met zo’n grote kop of een enorm stel achterpoten.
Nou ja, we hebben het hier toch eigenlijk niet slecht, vergeleken met de meeste konijnen. Vorige week kregen we het onthutsende bericht dat Tantemeniek een dood konijn had gevonden in de moestuin! Die was blijkbaar uitgebroken uit een armzalig hokje ergens achter in een tuin, en had een droevig einde gevonden in de vijver .. Grootkonijn maakte zich zorgen: was hij verdronken omdat hij niet kon zwemmen, of overleden aan een of andere enge ziekte? Er schijnen daarbuiten wat kwaadaardige Fieresen rond te zwerven die het op konijnen voorzien hebben, en Grote K. was bang dat hij het misschien per ongeluk mee naar binnen had genomen? We hebben wel onmiddellijk het hele huis doorzocht, maar gelukkig niets bijzonders kunnen vinden, op de gebruikelijke Spoken na. Gelukkig maar, want we hebben geen zin om de ziekte van de Griekse Matrozen  te krijgen of zo.
Maar kunnen konijnen zwemmen? We weten het zelf niet, omdat we het nooit geprobeerd hebben, maar we hebben wel een wepsheid gevonden met een paar konijnen die het blijkbaar wel kunnen. Het Grote Konijn beweert dat hij het ook kan, maar eerlijk gezegd hebben we het hem nog nooit zien doen dus dat geloven we niet echt. Griekse Matrozen kunnen het waarschijnlijk ook wel, maar die willen we hier dus niet! Misschien moeten we het maar gewoon aan de goudvis overlaten, die schijnt zich er gelukkig bij te voelen ..

 18 oktober



Pien heeft weer zo’n periode dat ze flink geïrriteerd raakt door dat Grote Frutselende Konijn, dat steeds maar met zijn grijpgrage voorpoten aan Pien wil zitten om haar van loszittende plukjes haar te ontdoen - is-ie tegenwoordig ook al hairstylist?! “Je ziet er uit als een kip in de rui”, zegt hij met zijn bekende fijngevoeligheid; maar Pientje, als geboren blijf-van-mijn-lijf konijn, wil er toch echt niets van hebben, en vindt dat Kobus dat alleen mag, omdat hij weet hoe het moet. Trouwens, als ze met rafelige randjes rond wil lopen moet ze dat toch zelf weten?
Dus trekt ze zich beledigd terug in een afgelegen hoekje, en om de irritatie uit haar systeem te krijgen schrijft ze maar weer eens een gedicht. Als Kobus haar na een poosje in haar eenzaamheid op komt zoeken, leest ze het hem voor:

Groot Konijn is saai
En lijkt op een haai
Ook is hij vervelend
En lijkt op een elend

Kobus zijn oren gaan een beetje scheefhangen door deze ontboezeming. Bedoelt ze een eland? Maar dat spel je toch anders .. Ja, maar anders rijmt het niet, zegt Pien. Maar hoe kan hij nou tegelijk op een haai en een eland lijken? Nou, dat kan best, vindt Pien, als je maar goed genoeg kijkt!
Dan is het dus weer de beurt aan Groot Konijn om zich beledigd terug te trekken achter de pjoeter voor een paar uur. Nou laat hem maar, kan hij lekker zijn frutselbehoefte uitleven op de wepsheid, die kan dat wel gebruiken!

 24 oktober



Het is avond, en we zitten gezellig tv te kijken vanonder het tafeltje. Wij kijken met één oog, Grootkonijn met twee, en hij heeft ook nog zijn Bril op dus ziet hij het natuurlijk vier keer zo goed als wij. Aan de andere kant, hij hoort het natuurlijk minder goed dan wij met die kleine oortjes van hem.
We horen allerlei enge dingen op het nieuws, zoals over de vogelgriep die rondwaart, waar de Grote Konijnen zich erg druk over maken - maar vooral over de vraag of ze er zelf last van krijgen, de egoïsten! Goed nieuws is er dan weer over de laatste peilingen, het schijnt dat de Dierenpartij misschien een Zetel gaat halen in de Andere Kamer! We kunnen ons voorstellen dat onder deze omstandigheden de vogels die zetel voor zich opeisen (tsja, en waarschijnlijk gaan onderpoepen), maar als ze dat niet doen houden wij ons ook beschikbaar .. we zouden die ene Zetel wel samen kunnen delen, met Kobus er op en Pien eronder: ze zit toch al graag onder stoelen, en zo kan ze af en toe eens onverwachts een politieke tegenstander bijten.
We zien wel wat op tegen het gereis; we zijn van de week naar het Ziekedierenhuis geweest, en dat was al een lange en gevaarlijke reis, vonden we - en dat was alleen nog maar naar de Andere Rand Van Amsterdam! Maar goed, we zijn nu tenminste beschermd tegen de ziekte van de Griekse Matrozen, en andere Vreselijke Fieresen.
Misschien moet die Grote zich ook eens laten prikken? Die heeft ook van alles, eerst dat Fieres en nu ligt-ie weer veel op zijn rug omdat hij er last van heeft - nee, die logica ontgaat ons ook. Als het een keertje ophoudt met regenen en we weer naar buiten kunnen, moeten we de Kwark eens vragen of die niet een middeltje heeft; behalve Taart maken is hij ook goed in het maken van kruidenpapjes en zo. Maar misschien heeft hij het wel te druk met zieke vogels helpen - nou ja, dan moet dat Grote Kreupele Konijn nog maar even wachten. Ach, zolang hij nog kan pjoeteren zal het wel meevallen ..

 2 november



Tot onze verbazing stond er zomaar opeens een vreemd hok op het grasveld. Pien, gedreven door nieuwsgierigheid, moest het eens uitgebreid inspecteren, maar kon er niet achter komen waar het nu voor diende. Het was duidelijk geen bouwsel van het Groot Konijn, want daar was het veel te solide voor. Maar waar kwam het dan opeens vandaan? En wat was de functie ervan?
Het raadsel werd opgelost toen de Kwark langskwam, en vertelde dat het de bedoeling was om een nood-hospitaal voor vogels op te zetten, mocht die vogelgriep hier echt toeslaan. Hij was al bezig om overal geneeskrachtige kruiden op te zoeken, hierin bijgestaan door Meneer Merel die vanuit de lucht natuurlijk een goed overzicht heeft van wat er zoal groeit. We vinden dit een uitstekend plan, en zijn ook helemaal bereid om hier aan mee te werken, al hebben we hier in de tuin niet echt veel geneeskrachtige planten (en andijvie schijnt ook niet zo geschikt te zijn voor vogels). Maar in elk geval kunnen we de zaak een beetje in de gaten houden, en waarschuwen als er een Kat aankomt.
We vroegen de Kwark ook nog of hij iets aan dat Grote Kreupele Konijn kon doen, want we worden er inmiddels een beetje zenuwziek van dat-ie steeds op z’n rug ligt te kermen - tsja, had-ie ook maar niet moeten proberen om een dinky te maken! Maar volgens de Kwark was hij niet gespecialiseerd in de behandeling van Grote Konijnen (behalve af en toe het verstrekken van een Taart), en zou die Grote beter naar een Huis Arts kunnen gaan - we hebben begrepen dat dit dus niet iemand is die zieke huizen beter maakt, wat je zou denken, maar verder kunnen we er ons niet veel bij voorstellen: zou het iemand zijn met een huisje op zijn rug, zoals een Slak?

 8 november



Toen we vandaag eens de pootjes gingen strekken bleek er in de ren plotseling een verdacht hoopje aarde te liggen, dat daar duidelijk niet vanzelf kwam .. en Grootkonijn konden we er deze keer niet op aankijken, want die ligt de laatste tijd dus voornamelijk op zijn rug! Pien ging er maar een poosje bij zitten wachten, en haar geduld werd na een tijdje beloond toen opeens een minuscuul wezen zijn kop boven de grond uitstak en bijziend in het rond keek. Pien stelde zich beleefd voor en zei dat ze Pien heette, en wie of wat was hij dan wel? Nou, zei hij, ik ben een Mol, en dit is mijn Hoop. En waarom is hier zoveel licht, en wat voor een schepsel mag jij dan wel wezen? Toen Pien trots verklaarde dat ze een Konijn was, begon hij zich opeens vreselijk druk te maken. Konijnen! Dat zijn die beesten die overal gangen graven en zijn gangen kapot maakten! En waarom lieten ze hem niet met rust, en hij ging maar eens een andere buurt opzoeken, want hier vond hij het maar niets, met een paar van die konijnen! En toen verdween hij weer snel onder de grond - en vergat helemaal om zijn Hoop mee te nemen.
Nou vragen we je! We scharrelen hier gewoon wat rond en doen niemand kwaad, en dan is er opeens zo’n kleine druktemaker die ons discrimineel bejegent in onze eigen tuin - als wij hier willen graven, is dat toch onze eigen zaak? Bovendien hebben we eigenlijk al tijden geen echt gat meer gegraven, en dat gaan we nu in de Zompige Tijd zeker niet doen. Kobus houdt het liever bij wat spitten in zijn textielverzameling, en de laatste keer dat Pien een lekker gat maakte, was dat in de bedhoop van Groot Konijn - en daar hebben we toen al genoeg stennis over gehad, dus aan dat moeilijke gedoe van die Mol hebben we echt geen behoefte .. We hebben de Grote gevraagd om wat bordjes rond de tuin te plaatsen dat mollen hier niet welkom zijn, maar hij zegt dat mollen die toch niet zien, omdat ze onder de grond reizen, en trouwens erg slecht kunnen zien en te eigenwijs zijn om een Bril te dragen. Nou ja, laat hem dan maar een paar flinke tegels neerleggen, zodat hij zijn kop stoot als hij weer probeert op te duiken in ons domein ..

 14 november



Het blijkt vandaag wel redelijk weer te zijn, voor Pien een goede reden om even een frisse neus te halen, om nog maar te zwijgen over andere lichaamsdelen - want het is herfst en zompig, en er is een duidelijke toename te constateren van kou en blub. Dus maar niet te veel in het gras rondhangen, en gewoon wat over de tegels rond kuieren, een korte inspectie van het hok, en van het geheimzinnige plekje achter de vuilnisbak ..
Kobus kijkt het allemaal wat aan van een afstandje, en houdt vanaf de deurmat een oogje in het zeil, en ook nog maar een paar oren, voor de zekerheid. Tot hij vindt dat zijn neus inmiddels wel fris genoeg is, en wat warmte en beschutting gaat zoeken in de slaapkamer.
Als ook Pien genoeg gehad heeft van het buitenleven, is het de beurt aan Groot Konijn om de achterpoten te strekken, en hij verdwijnt door de deur aan de voorkant. Om pas een hele tijd later terug te komen, we beginnen al bang te worden dat zijn poten intussen zo ver uitgerekt zijn dat hij niet meer door de deur kan! Maar het blijkt dat hij na zijn wandeling op Theesapvisite is geweest bij Tantemeniek. Die binnenkort jarig is, vernemen we, en ze wordt wel zo oud als zeven konijnen bij elkaar. Dus heeft ze het nu erg druk met taarten bakken en zo, al krijgt ze daar wel wat hulp bij van de Kwark. En ze is ook al weer aan een nieuw boek bezig .. maar dat gaat dus weer niet over konijnen! En dan zeggen ze dat het verstand met de jaren komt - misschien moet er eerst nog een achtste konijn bij?
Nou ja, misschien komt dat boek er nog eens .. we hebben intussen wel iets anders om ons druk over te maken, want de Grote heeft zich eindelijk herinnerd dat hij ons toch af en toe eten moet geven! Hierna gaat hij, met gestrekte poten en al, op de bank liggen, en zoeken wij een comfortabel kleedje op om uit te rusten - want lekker helemaal niets doen is ook wel een voortreffelijke manier om de tijd door te brengen!

 17 november



Help, het Grote Konijn heeft nu weer de Vogeltjes Piep Griep! Tenminste, hij loopt voortdurend te piepen als een ziek vogeltje - voor de variatie wisselt-ie dat dan weer af met snuiven en snotteren alsof er een hele kudde Egels voorbij komt marcheren. En dan hebben we het nog niet eens over die explosies uit zijn neus, waardoor Kobus iedere keer van schrik de gordijnen in schiet die we niet hebben. We ervaren dit allemaal toch wel als een storende inbreuk op de huiselijke sfeer, en we zouden graag zien dat hij er eens mee ophield .. als wij ons eens een keer niet lekker voelen, gaan we gewoon stilletjes in een hoekje zitten zonder iemand lastig te vallen, dus waarom kan hij dat ook niet? Is al die akoestische dramatiek nu echt noodzakelijk?!
Kobus had vanmiddag al een ludieke protest-actie georganiseerd, waarbij hij de hooibak met veel lawaai tegen de knabbelbak aan liet kletteren; Grootkonijn schrok hier zo van dat hij meteen toeschoot en de bak met verse knabbels vulde - dat was dus niet de oorspronkelijke bedoeling, maar natuurlijk wel iets waar we later nog eens gebruik van kunnen maken ..
Maar als hij van plan is door te gaan met die herrie zouden we toch graag zien dat hij een poosje in het buitenhok trekt - of, als hij daar niet toe bereid is, gaan wij desnoods dan maar een paar dagen buiten zitten, zolang we er een kacheltje bij krijgen, en we regelmatig voorzien blijven van essentiële zaken als boerenkool. Want van die herrie gaan je oren toch scheef hangen ..

 23 november



Het is herfst en nat, dus we komen de laatste dagen niet zo veel buiten; en binnen is er momenteel niet veel anders te doen dan eten, poepen en slapen, en dat gaat ook vervelen na een paar dagen.
Reden voor Kobus om zich met hernieuwde energie op zijn Spoken-project te storten. Dat had een tijdje stilgelegen wegens technische problemen (de wepkem viel steeds om als Kobus een spook zag en begon te stampen), maar hij vindt het toch belangrijk genoeg om af te maken, en om de konijnen-gemeenschap op de hoogte te brengen van de resultaten.
Toch blijft het een lastige materie .. het grote struikelblok is dat de Spoken steeds een andere vorm aannemen, zodat het niet eenvoudig is om een goede telling te houden. De ene keer verschijnt een Spook vermomd als een onschuldige plastic zak die op de bank ligt, terwijl het de volgende keer de gedaante aanneemt van een Onbekend Ding dat zich opeens om onverklaarbare redenen in huis bevindt, en het zich soms alleen maar manifesteert als een vreemd en eng geluid. En dan kan dat Grote Ongelovige Konijn wel gaan lachen en beweren dat het maar een onschuldige zak is of zo, maar Kobus weet wel beter!
De Spoken die zich op een vaste plek ophouden zijn dan weer makkelijker in kaart te brengen. Meestal gaat het hier om Natte Spoken, die op zich ongevaarlijk zijn als je maar een beetje uit de buurt blijft. Zo bevindt er zich eentje in de keuken, en ook een in de Kale Gladde Ruimte die vaak nogal nat ruikt, en waar we ons over het algemeen liever niet wagen. Dan is er nog een gevestigd in een Heel Klein Kamertje in de gang, waarvan we hebben vastgesteld dat hij in een soort stenen bak woont, en behoorlijk wild tekeer kan gaan - Pien denkt trouwens dat dit geen Spook is, maar een enorme Goudvis, die steeds wild begint te spetteren als Groot Konijn hem komt voeren.
Verder is er dan nog de Geest van de Slaapkamerdeur, die technisch gezien geen spook is, en volgens Pien ook goedaardig van karakter, zolang hij maar af en toe een likje krijgt. Het is natuurlijk wel belangrijk om hem te vriend te houden, want stel je voor dat er opeens een Steer in huis is of zo, en je wilt de slaapkamer invluchten, dan moet de deur toch op een kier staan en niet opeens onverwachts dicht zijn!
Maar niet alles is Spook wat er blinkt. Laatst meende Kobus toch echt dat er zich een Spook in de slaapkamer ophield, dat heel raar liep te zingen en te jodelen. Hij begon al te stampen omdat hij dacht dat het Spook van de Opera hier was komen wonen - maar het bleek achteraf dat dit gewoon dat Grote Merkwaardige Konijn was in een dolle bui .. Ja zeg, hoe kun je nou ook een serieus onderzoek op poten zetten met een Grootkonijn in de buurt dat alles in de war stuurt?!

 29 november



En toen was Pien opeens weer jarig! We zijn er inmiddels achter dat dit ieder jaar opnieuw zo rond de zelfde tijd schijnt te gebeuren, wat ons eigenlijk een beetje saai lijkt - is het niet leuker om het gewoon op een willekeurige dag te doen, zo van “Ik geloof dat ik vandaag maar eens jarig moet zijn”? Nou ja, het kwam voor ons toch wel als een verrassing, omdat Pien alle Agenda’s in de verre omtrek had opgegeten .. maar gelukkig wisten Grootkonijn en Tantemeniek het dus nog wel! We kregen lekkere verse wilgetakjes van Grootkonijn, en Tantemeniek kwam aanzetten met een mooi ingepakt kadootje. Pien durfde het zelf niet uit te pakken, zodat Grootkonijn het maar deed - en het bleek een leuk klein speeldoosje te zijn! Waar muziek uit komt! Jammer dat er geen knopje op zit om in te drukken, dan zouden we het zelf aan kunnen zetten; we zijn nu afhankelijk van die Grote om aan het hendeltje te draaien.
Maar goed, Pien is nu dus twee jaar oud, echt al een volwassen konijn - “maar ik voel me nog anderhalf!” zei ze. Waarop Kobus terugkwam met de opmerking dat ze er inderdaad uitzag als anderhalf konijn - gelukkig zei hij er achteraan dat het maar een grapje was en dat ze niet echt dik was, anders zou Pien hem in zijn staart hebben gebeten.
We moeten Tantemeniek eigenlijk nog een iemeeltje sturen om haar te bedanken. Gelukkig kan dat inmiddels weer, we konden haar een poosje niet bereiken omdat iemand haar Internet had opgegeten. Ze begon al bedenkelijk in de richting van Pien te kijken als ze weer eens langs kwam, maar die was deze keer toch echt onschuldig! Persoonlijk verdenken we haar Goudvis, die alleen in een kom rond zwemt en zich waarschijnlijk verveelt, en wat doe je dan als goudvis als ze je een keertje vergeten te voeren ..
Maar nog even over die speeldoos: we vinden het wel een mooie uitvinding, en we hopen dat het betekent dat Groot Konijn minder vaak voor ons gaat zingen. Want daar krijgen we echt af en toe de zenuwen van! Het is niet alleen het zingen zelf - eigenlijk wen je daar nog wel aan, na verloop van tijd. Maar van wat hij zingt, rijzen je soms de haren te berge! Neem nou wat hij iedere avond voor ons zingt, voor hij mompelend onder zijn bedhoop verdwijnt:

“Dit konijntje gaat slapen”
“Dit konijntje is moe”
“Toen waren er zeven apen”
“En een ervan was een koe.”

Nou, daar liggen we dan nog wel een uur van wakker! Zeg nu zelf, dit zijn toch geen teksten om op een paar onschuldige konijnen los te laten ..