3 december



Als we de verhalen mogen geloven, sluipt een zekere Sien ter Klaas weer door de nachten, in het gezelschap van iemand die Zware Piet heet, om overal geschenken achter te laten .. ja ja, dat klinkt lekker waarschijnlijk hè .. Nu zijn we de vorige keer al heftig teleurgesteld omdat we in de verste verte geen kadootje gezien hebben, en we hebben deze keer dus ook geen echt hoge verwachtingen. Daarom hebben we even de koppen bij elkaar gestoken om onze strategie te bespreken, en hebben toen besloten om Sien toch nog een kans te geven - maar het is echt de laatste keer: als we nu ook niets krijgen, overwegen we een kort geding wegens discriminele bejegening ten aanzien van het langorig volksdeel. Het schijnt dat we snel moeten zijn, omdat Sien de gewoonte heeft om erna direct naar Spanje uit te wijken - op zich al een teken dat het allemaal waarschijnlijk geen zuivere koffie is ..
Maar goed, we hebben dus toch maar, een beetje tegen beter weten in, een verlanglijstje opgesteld. Pien wil op de eerste plaats een Kros Brommer, om lekker mee door de tuin te raggen, dwars door de blub heen, daarbij alle vogels, egels, katten en niet te vergeten Kobus de stuipen op het lijf jagend! Daar hoort dan natuurlijk ook een helmpje bij, Sien! Verder wil ze een Eend voor het vijvertje, omdat die zo leuk kunnen kwaken. Of zijn het nu kikkers die kwaken? Nou ja, die eend moet zelf maar uitmaken wat voor geluid hij maakt, zolang hij maar niet het geluid van een stofzuiger nadoet, of voor ons wil gaan zingen. In elk geval heeft ze dan iets om naar te kijken als ze in de tuin rondhangt.
Als laatste wil ze ook nog een Goudvis in een Kom, of anders in een Bak, als de kommen op zijn. In dat geval zouden er ook nog een paar kikkers bij kunnen, dan hebben we eindelijk een kwakwarium!
Kobus zou graag eindelijk een echte Voorzittershamer willen hebben, in plaats van die roestige afgedankte hamer van Grootkonijn. En hij wil een automatische Spookmelder (op batterijen), dat zou hem een hoop werk besparen. Verder zou hij ook graag een kartonnen doos met vloerverwarming hebben - hij heeft het de laatste tijd af en toe wat koud, aangezien hij met minder haar is uitgerust dan Pien.
We zijn eigenlijk vergeten om Grootkonijn te vragen of hij nog iets wil hebben! Misschien gewoon maar weer eens een nieuwe camera? (Dan kunnen wij misschien eindelijk eens met de oude camera spelen ..) Volgens ons doet het er niet zoveel toe wat voor camera, aangezien hij meestal toch maar wat in het wilde weg schiet. Zolang er maar een knopje op zit!
Goed, we moeten maar zien wat er van komt. Eerlijk gezegd beginnen we te geloven dat die hele Sien niet bestaat, en dat die Grote Konijnen dat verzonnen hebben omdat ze allemaal net zulke fantasten zijn als ons Grootkonijn! Nou ja, dat verlanglijstje kan altijd nog wel eens van pas komen, bijvoorbeeld als die Grote opeens een hoop geld heeft - hoewel, we geloven dat we nu zelf aan het fantaseren zijn ..

 6 december



Nou, daar keken we toch mooi op onze neus! Ondanks onze sombere voorspellingen zaten we toch de hele avond te wachten, maar denk maar niet dat Sien of Zware Piet hun neuzen lieten zien .. we moeten nu toch echt gaan geloven dat ze niet bestaan, we bedoelen die Sien en haar handlanger, ja hun neus dan natuurlijk ook niet - tenzij er dus ergens een paar losse neuzen rondlopen.
Het was al na middernacht dat we buiten wat gestommel hoorden, en we dachten even dat er toch nog .. maar toen Grootkonijn buiten ging kijken (hierbij dapper in de rug gesteund door Kobus) bleek het gewoon de Kwark te zijn. Die vertelde dat hij het een beetje sneu voor ons vond en daarom maar een paar verse groene wilgetakjes voor ons had meegenomen, en de laatste eetbare weegbreeblaadjes die hij kon vinden (die hij natuurlijk “konijnenblad” noemt, zoals het hoort). We hebben dat natuurlijk dankbaar aanvaard, en hij bleef nog even een kopje Theesap met ons drinken voor hij weer in het nachtelijk duister verdween. O ja, en hij beloofde eens uit te kijken naar een loslopende Eend die op zoek is naar een vijvertje als verblijfplaats.
Goed, het grote voordeel van deze episode is dat we nu tenminste weten wie onze vrienden zijn! En we zijn er inmiddels ook wel achter dat we niet alles klakkeloos moeten geloven wat die Grote Konijnen beweren. Intussen gaan we dus maar gewoon verder, kadootjes zijn natuurlijk leuk maar je kunt ook zonder. Kobus blijft gewoon op de ouderwetse manier Spook melden, met de achterpoten dus. En we gaan maar eens op Marktplaats snuffelen of iemand niet toevallig een Eend (die kan kwaken) in de aanbieding heeft, of een Voorzitters Hamer (nog als nieuw, nauwelijks gebruikt). En misschien weet Arie, onze Taris, nog wel een adresje waar je een Kros Brommertje kan krijgen? Hij is zelf al eens op een Motor gesignaleerd, en kan misschien wel rijlessen komen geven. Dan kon het hier toch nog wel eens een vrolijke boel worden - en een dikke neus voor rare Sien en Zware Piet, die we lekker niet nodig hebben!

 14 december



Gelukkig, Grootkonijn heeft zich eindelijk uit zijn bed-hoop weten te bevrijden, en heeft al die andere dingen gedaan die hij blijkbaar noodzakelijk vindt om te doen nadat hij opgestaan is. Wat een treuzel! Maar goed, er kunnen nu dus weer de noodzakelijke konijnen-dingen worden gedaan! Pien snelt meteen naar de tuindeur, en gaat daar verwachtingsvol op het matje zitten wachten tot Groot Konijn de zaak opengooit. Om hem daarbij een beetje te helpen gaat ze pal voor de deur zitten, zodat-ie niet open kan.
Uiteindelijk lukt het dan om de deur open te krijgen, na wat geschuif en een paar onterechte opmerkingen van die Grote over de intelligentie van konijnen. Even snuffelen en kijken .. ja! Het is lekker grijs weer, met een zacht miezerig regentje. Echt weer voor een konijn! (Tenminste als je een konijn bent dat Pien heet). Waar blijft die suffe Kobus nou? Ach, die heeft het natuurlijk nog veel te druk met alle mogelijke katten uit alle mogelijke bomen te kijken. Groot Konijn dan? Die steekt inderdaad kort zijn neus buiten de deur - om zich al snel weer bibberend terug te trekken.
Nou ja, dan maar even alleen rondsnuffelen, en eens zitten kijken naar de merels en andere vogels die zich vermaken rond de voedertafel. Zou het niet leuk zijn om ook te kunnen vliegen .. misschien nog wel leuker dan een krosbrommer .. Hé, daar is Kobus eindelijk! En Grootkonijn ook weer, deze keer voorzien van sjaal en muts. Helaas verdwijnt hij al weer snel, en kort daarna houdt Kobus het ook voor gezien, nadat hij had moeten constateren dat er buiten geen centrale verwarming is.
Nou goed, dan gaat ze maar een poosje door het gaas naar de vijver zitten kijken, af en toe knabbelend aan een van de laatste geraniumblaadjes, en dromend van een Eend .. waarom gaat dat Grote Konijn niet even naar de dierenwinkel om een Eend te kopen? Dan zou ze hier niet zo alleen hoeven zitten ..
Na een tijdje komt de Grote toch weer naar buiten, nu ook nog in een dikke jas gehuld, de koukleum - zodat hij er een beetje uitziet als een Grote Dikke Hamster die op zijn achterpoten loopt. Een beetje beweging zou wel goed voor hem zijn, bedenkt Pien, daar wordt hij misschien wat warmer van. En ze begint wat sprongetjes te maken om hem te verleiden tot een Winterdans. Maar helaas, hij heeft geen zin om mee te doen en gaat weer veel te snel naar binnen, met koude kleum en al.
Aangezien Kobus ook niet meer op komt dagen (die heeft natuurlijk zijn kont weer stevig tegen de verwarming geparkeerd) geeft ze het uiteindelijk ook maar op. Nog een paar snelle dinkies om mee af te ronden, en dan gaat ze zich binnen op de deurmat zitten verzorgen. Ze is wel een beetje nat geworden aan de buitenkant, maar gelukkig heeft ze een lekkere dichte vacht die bijna net zo goed water afstoot als bij een Eend! Volgens de berekeningen zou het nu zo’n beetje tijd voor eten moeten zijn - en ja hoor, daar klinkt het vertrouwde geluid al van knabbels die in het voerbakje gemikt worden. Kobus heeft het ook gehoord, en na zich van de verwarming losgerukt te hebben is hij zo snel dat hij nog net voor Pien door het deurtje van de kooi kan schieten. Hmm, knabbels .. en intussen is die Grote ook bezig om de bak met Groen te vullen. De zaken gaan weer goed!
Intussen maakt Grootkonijn zich op om naar buiten te gaan, gewapend met een tas. Zou hij misschien naar de dierenwinkel gaan voor een Eend .. ach, het zal wel weer op de normale boodschappen uitdraaien. Nou ja, Boeren Kool en Dijvie zijn natuurlijk ook belangrijk!
Dan wordt het tijd om even rustig te gaan zitten en het eten te laten verteren. Lekker een poosje wegsuffen en dromen van een Eend en een Kros Brommer .. Kobus droomt nu waarschijnlijk van een buitenhok met centrale verwarming. Waar Groot Konijn van gaat dromen als hij weer thuis is en een poosje op zijn rug gaat liggen is nog onduidelijk - misschien van een lekkere wintervacht?

 24 december



We horen dat we eigenlijk zoiets als een Kerst Gedachte zouden moeten hebben voor de komende dagen, dat is tenminste iets wat die Grote Konijnen schijnen te doen. Nou doen die Grote Konijnen wel vaker maffe dingen waar wij de zin niet van inzien, en in het algemeen zal het ons dan ook boerenkool zijn wat ze doen (nee ober, laat die worst maar zitten, daar doen wij niet aan). Maar deze keer willen wij ons er toch niet aan onttrekken, al was het alleen maar om hiermee te laten zien dat wij konijnen een wezenlijk deel van deze maatschappij uitmaken - en bovendien hebben we dan tenminste iets te doen.
Maar het lijkt ons eerlijk gezegd erg saai om twee dagen lang steeds dezelfde Gedachte te hebben, daarom hebben we een paar verschillende Gedachten bedacht. Op de eerste plaats denken wij dat ons Grote Konijn nu eens op moet houden met het overhoop gooien van ons interieur, we worden er erg nerveus van om meubels steeds op een andere plaats aan te treffen dan waar we dachten dat ze stonden (en dus ook horen te staan). Bovendien moet hij ook eens ophouden met al dat lawaai van boren, zagen en (het ergste van allemaal) erbij staan te zingen!
Onze tweede gedachte is dat we hopen dat die Grote voldoende Dijvie enzo in huis heeft voor de komende dagen, hij is toch niet vergeten dat de winkels een paar dagen dicht zijn? En tenslotte, hij zou ook onze kooi weer eens moeten schoonmaken .. het is toch niet feestelijk om in zo’n vieze stinkende kooi je knabbels te moeten eten!
O ja, en hij had eigenlijk ook nog beloofd om een Kerst Wilg voor ons in huis te halen (veel eetbaarder dan zo’n suffe den). Goed, dat kan altijd later nog, en bovendien hebben we nu eigenlijk al genoeg Gedachten bij elkaar om de kerstdagen mee door te komen, vinden we.
O, Grootkonijn vertelt ons zojuist dat het eigenlijk de bedoeling van zo’n Kerst Gedachte is dat je aan anderen denkt, en niet alleen aan jezelf - nou goed dan, hierbij wensen we elkaar en alle andere konijnen een rustig interieur toe, en een niet-zingend Grootkonijn, en voldoende Dijvie of zo, en ook een schone kooi! En we doen er nog een speciale Gedachte bij voor Tantemeniek: we hopen dat ze zich zo goed kan verstoppen voor dat fieres dat op de loer ligt dat hij haar niet kan vinden!
Is het zo goed, Groot Konijn? En moeten we die Gedachten nu de hele tijd gaan denken, of is het ook goed als we dat af en toe doen, als het zo uitkomt?

 29 december



Het blijkt wat lastiger dan we dachten om zo’n Kerst Gedachte ook uit te laten komen - het kan zijn dat we niet hard genoeg gedacht hebben, maar het lijkt ons waarschijnlijker dat het komt doordat Groot Konijn niet met ons mee gedacht had. In elk geval, het is niet helemaal gelopen zoals we gehoopt hadden: goed, die kooi is dan uiteindelijk wel schoongemaakt, en we zijn ook niet van Dijvie verstoken geweest, maar Tantemeniek blijkt toch slachtoffer te zijn geworden van dat gemene Fieres. Misschien helpen Gedachten niet tegen een Fieres?
Maar waar we zelf het meest van slag door waren, was de verplaats-manie van dat Grote Onrustige Konijn. Hij deed er zelfs nog een schepje bovenop door alle meubels in de Grote Kamer van plaats te laten veranderen; en ook de Keuken bleek niet veilig voor hem, zo was de Lange Dunne Doos opeens verdwenen, we weten niet waarheen, maar hebben een somber voorgevoel dat we hem niet meer terug zullen zien. En er stond opeens een Dikke Houten Doos, geheel voorzien van deuren en ramen - nou ja, een stelletje gaten dus (je mag niet teveel verwachten van dat Grote Klussende Konijn!).
Als klap op de vuurpijl heeft hij toen ook nog onze kooi verplaatst - en daar waren we echt wel een paar dagen door uit ons evenwicht. Pien was er zo van in de war dat ze even niet meer wist wie ze was; ze dacht dat ze misschien Kobus was, en begon dus ook maar te stampen, iets wat ze normaal eigenlijk nooit doet. Nu had Kobus haar wel kunnen vertellen dat ze Pien was (en hijzelf Kobus), maar die had het een poosje te druk met onderzoeken of alle Spoken in huis nog op hun oude plek zaten, of ook aan de wandel waren gegaan (de Spoken zelf zullen ook wel van slag geweest zijn door alle veranderingen). Toen hij dat gedaan had, heeft hij wel even orde op zaken gesteld door Pien een nieuw kaal plekje op haar neus te bezorgen; als ze nu in de spiegel kijkt ziet ze tenminste onmiddellijk dat ze Pien is!
Verder hebben we ons maar een paar dagen voornamelijk in de slaapkamer opgehouden, daar bleef tenminste alles een beetje op zijn plek. Gelukkig leek Groot Konijn na een paar dagen ook genoeg te krijgen van dat geschuif, en is ook vaker in de slaapkamer te vinden, om op zijn rug te gaan liggen. Wat we nog steeds een rare gewoonte vinden - maar het heeft wel als voordeel dat hij zo geen verder onheil aanricht!

 4 januari



Geachte mede-konijnen! Het is weer tijd voor een nieuw jaar omdat het oude jaar nu helemaal op is en niet meer te gebruiken, en als Voor Zitter van de Konijnenbond, is het aan mij, Kobus, om op deze wepsheid enige woorden te wijden aan deze gebeurtenis. Dat ik dit jaar een beetje laat ben met deze toespraak komt doordat we het Archief van de Bond nergens meer konden vinden, en dat hadden we toch nodig om nog eens goed naar het afgelopen jaar te kijken. Er werden al beschuldigende blikken geworpen in de richting van Pien, de Onder Zitter (tevens Dwars Ligger) van de bond, omdat zij nu eenmaal de reputatie heeft om alles op te eten, maar ze hield vol dat ze deze keer niet de schuldige was - ze houdt niet eens van Archief, zei ze, omdat het zo stoffig smaakt! Uiteindelijk denken we dan ook dat het de schuld is van ons Groot Klussend Konijn, die hier de laatste tijd alles in huis heeft verplaatst, en daarbij dus waarschijnlijk ook het Archief heeft zoekgemaakt. Hij zal het toch niet per ongeluk bij het vuil hebben gezet?
Maar goed, het oude jaar is dus opeens verdwenen, net als de Lange Dunne Doos uit de keuken, en er staat opeens een nieuw jaar voor onze neus, ongeveer zoals er opeens een Dikke Houten Doos staat waar we nog wat onwennig aan moeten snuffelen. En we kunnen alleen maar hopen dat het nieuwe een goede vervanging blijkt te zijn voor het oude (dat geldt dan zowel voor het jaar als voor de dozen).
Ik moet zeggen dat het over het algemeen toch wel een heel goed jaar was! Er was van alles dat het leven voor een konijn spannend en de moeite waard maakt: er was sneeuw, gras, zon en regen, veel lekker eten en dingen om aan te snuffelen en te knagen. Er waren wilgetakjes en koekjes en vergaderingen, en er was voldoende tijd om uit te rusten, en rustige donkere hoekjes of dozen om de dingen te overdenken en eens lekker te slapen. Aan de andere kant waren er ook nagelschaartjes, en bezoeken aan het Ziekedierenhuis. En een Groot Konijn dat net doet of hij hier woont en hier de baas is. En ook zonodig nog voor ons moet zingen. Maar goed, dat zijn dingen die er blijkbaar ook bijhoren, en waar eigenlijk best mee te leven is.
Dieptepunten waren er ook; voor mij persoonlijk was mijn Ongesteldheid van een paar maanden geleden een behoorlijk dieptepunt; voor Pien was het dat gedoe met de Tieketrie Olie. En nu vernemen we zojuist nog dat de Goudvis van Tantemeniek het nieuwe jaar niet gehaald heeft, en vlak voor de jaarwisseling is overleden!
Hoogtepunten waren er gelukkig ook. Naast de dagelijkse hoogtepunten van knabbels, dijvie enzo moet ik denken aan de Voorjaarsdans van Pien, die van grote klasse was, en aan de Zomer van het Bevrijde Konijn die we lekker lang en uitgebreid gevierd hebben. En we zijn vooral ook heel blij met het Forum dat Grootkonijn voor ons gemaakt heeft, waardoor we op de hoogte blijven van het wel en wee van alle konijnen (en hun Grote tegenhangers) die onze wepsheid bezoeken!
Ik wil afsluiten met de wens dat alle konijnen en hun begeleiders een prettig en gezond leven hebben in dit nieuwe jaar!

 9 januari



Hadden we al verteld dat de Goudvis van Tantemeniek onlangs is overleden? Ja toch? Goed dan, we kregen deze laatste foto van hem door Tantemeniek toegestuurd, die hem zelf gemaakt heeft, en we vinden het toch eigenlijk een heel bijzondere foto. Heel artistiek en zo (dat zijn we natuurlijk wel gewend van Tantemeniek, die ook dat mooie konijnenkussen heeft gemaakt), maar het lijkt ook een beetje alsof hij al in het Hierachter vertoeft. We vragen ons af hoe ze die foto heeft gemaakt; zit er op die camera van haar een knopje waardoor je foto’s in het Hierachter kunt maken? Pien vindt het tijd worden om eindelijk een cursus fotografie te gaan doen, zodat ze meer te weten komt over zulke technische details.
Ja, we denken ook wel eens over deze dingen na, we bedoelen over wat er gebeurt als je dood bent. Laatst droomde Pien, toen ze in de Lange Dunne Doos in de gang zat te slapen, dat ze in een tunnel zat, en iets lichts aan het eind ervan zag - maar toen ze weer wakker werd zag ze dat het gewoon de staart van Kobus was. En dan telt het niet, geloven we.
We weten nog niet goed wat we moeten denken over het geloof in Herinterpretatie, dat is als je na je dood terugkomt als een ander dier. Zou je dan kunnen kiezen welk dier je wilt worden? Het zou wel lachen geblazen zijn als Pien bijvoorbeeld als Paard terugkomt: waar moet Groot Konijn haar dan laten? (Hij zou dan helemaal gaan mopperen dat hij zoveel eten in huis moet halen). En samen uit een bakje eten of tv kijken zou ook wel problemen opleveren.
Als je toch kunt kiezen, zou Pien graag als Merel terugkomen. Kobus zou eigenlijk liever een Boom worden - geen wilg, zegt hij, want hij wil niet dat er konijnen aan hem gaan knabbelen, maar meer zoiets als een statige Eik. Maar Pien zegt dat hij dan wel problemen zou krijgen met zijn hoogtevrees, en hij kan ook niet meer naar binnen vluchten als er een Ekster begint te schetteren.
Het is niet zo duidelijk waar Groot Konijn in gelooft - voornamelijk in ufo’s, denken we, sinds hij vorige week van een wandeling terugkwam en beweerde dat hij er een stelletje gezien had. Maar volgens ons moet hij gewoon geen Wiebel Sap meer drinken voor hij gaat wandelen, want dan gaat hij allerlei vreemde dingen zien, of omvallen.

 17 januari



Nou daar zitten we dan rustig onder ons favoriete tafeltje naar de TV Doos te kijken (sommigen van ons met een half oog). Er is eerlijk gezegd niet veel bijzonders te zien, maar dat schijnt ook niet echt de bedoeling te zijn van het ding. We beginnen ons intussen aardig op ons gemak te voelen bij deze nieuwe opstelling van het meubilair (nu maar hopen dat het voorlopig zo blijft staan!). Grootkonijn begint al te mopperen dat we ‘s nachts niet meer gezellig in de slaapkamer komen slapen, maar daar hebben we op het moment helemaal geen zin in, voorlopig hebben we het uitstekend naar onze zin rond en onder de Tafel Op Het Kleed .. als hij nu eens een TV Doos in de slaapkamer neerzet die hij de hele nacht aan laat staan? O ja, dan zouden we er graag ook nog wat knabbels bij hebben, Grootkonijn!
Nou ja, hij doet eigenlijk ook precies waar hij zin in heeft - nu is hij opeens weer druk bezig met zijn eigen wepsheid te maken! We kunnen ons niet herinneren dat we daar toestemming voor hebben gegeven .. en onze eigen wepsheid wordt natuurlijk schandelijk verwaarloosd; zo is er al zeker een half jaar geen nieuwe Foto Van De Week verschenen! En we zijn niet de enigen die lijden onder zijn ongerichte creativiteit, want Tantemeniek loopt ook al te klagen dat hij nog niet eens aan haar Schilderij begonnen is. Zou het allemaal door die ufo’s komen? Het is wel opvallend dat hij zich nu opeens “darkRabbit” gaat noemen - misschien is hij geraakt door een of andere Kosmische straling, waardoor zijn hele persoonlijkheid verandert?
Maar goed, nu we het toch over Tantemeniek hebben, moeten we ook nog iets kwijt over haar voorkeuren op het gebied van huisdieren. Sinds haar Goudvis is vertrokken naar de Grote Aquarium Bak In De Lucht, denkt ze er af en toe over om een hond te nemen. - Een hond! Zo’n Luidruchtige En Drukke Blaf Doos waar je dood zenuwachtig van wordt! Als ze niet gewoon een Konijn wil nemen (om een of andere reden die wij niet kennen), waarom neemt ze dan niet gewoon een Eend? Die zou dan lekker in een bak met water in de kamer kunnen rondzwemmen. Bovendien zou ze dan een bordje bij de deur kunnen zetten met een foto van de Eend en de tekst “Hier kwaak ik”- zoiets lijkt ons nou leuk!
Nu zijn we er intussen wel aan gewend dat onze adviezen niet serieus worden genomen door die Grote Eigenwijze Konijnen, en dat terwijl we toch het beste met hen voor hebben .. En als we het nieuws van de TV Doos moeten geloven, luisteren ze niet eens erg goed naar elkaar. “Er valt nog veel werk te verrichten voor de Konijnenbond”, mompelt Kobus, terwijl hij de berichten uit de Grote Wereld over zich heen laat komen.