28 maart



Het is eindelijk eens een beetje mooi weer, met wat zon en warmte: echt wat een konijn nodig heeft, na zo’n lange winter. Pien heeft een mooi plekje gevonden bij een van de mysterieuze aardhopen die plotseling in de tuin zijn verschenen, en ze strekt zich eens lekker uit op de door de zon opgewarmde aarde. Heerlijk .. ze gaat zelfs even helemaal luxueus op haar zij liggen, met al haar pootjes in de lucht. Grootkonijn snelt toe met de camera, maar is net te laat om dit moment vast te leggen, en komt pas aan zijn geklik toe als Pien weer terug gerold is in een meer stabiele positie.
Moet hij ook maar een beetje beter opletten! Hij besteedt de laatste tijd veel te veel tijd aan het doen van Dingen in de tuin - dingen die eigenlijk geen zin of functie hebben naar onze mening, en die we zelfs nogal gevaarlijk vinden .. je moet de laatste dagen echt uitkijken als je naar buiten gaat, als je niet door een rondvliegende aardkluit getroffen wil worden, of in een gat wil vallen waar eerst een bult was (niet te verwarren met die bult waar eerst een gat was). Pien vroeg hem eens waar dat nou allemaal voor nodig was: was het soms de bedoeling dat hij een tribune ging bouwen voor de toeschouwers bij Piens voorjaarsdans? Nou, daar had hij nog niet eens aan gedacht, eerlijk gezegd - maar wat dan wel de bedoeling was van al dat gooi- en smijtwerk kon of wilde hij ook niet duidelijk maken. Voorlopig houden we het er maar op dat het gewoon een voorjaars-ritueel is van Grote Gestoorde Konijnen!
Kobus heeft zo zijn eigen rituelen, die niet altijd op prijs worden gesteld. Zo werd hij onlangs door Grootkonijn op het matje geroepen - wat hij op zich geen probleem vond, want hij zit er graag, het is eigenlijk zijn favoriete matje - en gevraagd of hij zijn plukwerk wat in wilde tomen. Niet alleen heeft Pien er een fraaie kale plek bij (net nu haar neus weer wat begroeid is geraakt), maar ook het Kleed heeft onder het gepluk van Kobus te lijden. En die Grote wees er op dat het bij een kleed, in tegenstelling tot bij een konijn, niet meer aangroeit! Kobus heeft toegezegd de boodschap aan zijn Inwendig Konijn door te geven, en verder moeten we er maar het beste van hopen.
Dan willen we nog even verslag doen van de lopende zaken: de voortgang van het Sloffen Project is bevredigend te noemen, ze zien er al een stuk sjofeler uit. Natuurlijk geen reden om tevreden achterover te leunen (wat een rare Grote Konijnen uitdrukking eigenlijk!), want we hebben pas echt ons doel bereikt als die Grote zich gedwongen voelt om nieuwe te kopen, zodat we lekker van voren af aan kunnen beginnen!

 8 april



[Kobus]  Wat moet het precies voorstellen?
[Pien]    Zie je dat dan niet?! Ga me niet zeggen dat je het niet ziet!
[Kobus]  Nee .. wat is het, een aardhoop of zo?
[Pien]    Nee sukkel, het is de voet van Groot Konijn!
[Kobus]  O .. ik dacht dat het misschien een aardhoop was. Op zijn kant. Of zo.
[Pien]    Je hebt ook altijd kritiek op mijn foto’s ..
[Kobus]  Nou ja, ze zijn vaak ook een beetje raar. En deze is ook wel erg donker.
[Pien]    Ja, dat komt omdat het donker was. Met weinig licht dus.
[Kobus]  Dan had je toch de Flips kunnen gebruiken?
[Pien]    Ja, maar volgens Groot Konijn kan je beter niet de Flips gebruiken, omdat je dan rode ogen krijgt. En dat is niet mooi, zegt-ie, en hij heeft er verstand van.
[Kobus]  Maar die voet heeft toch geen rode ogen!
[Pien]    Nee natuurlijk, omdat ik de Flips niet gebruikt heb. Zie je nou wel?
[Kobus]  Zucht .. laten we hier maar over ophouden. Waar is die Grote eigenlijk?
[Pien]    Ach, die loopt natuurlijk weer met aardkluiten te gooien in de tuin.
[Kobus]  Hij blijft deze keer wel erg lang weg .. ik begin ook wat honger te krijgen ..
[Pien]    Ik zal eens even kijken waar hij blijft - o, hij ligt nu op zijn rug tussen de aardhopen.
[Kobus]  Nou ja, hij zal wel moe zijn. Dat zou ik ook zijn als ik de hele tijd met aardkluiten liep te gooien. Maar zouden we hem niet een glaasje sap moeten brengen, of zo?
[Pien]    Ach, dat lijkt me niet nodig; het begint net te regenen, dus hij hoeft alleen maar zijn mond open te doen. En anders komt hij het zelf maar halen.
[Kobus]  Wat een rare gewoonte trouwens van hem, dat gegooi met die aarde.
[Pien]    Ja, en het hele huis komt er intussen onder. En dan durft hij nog wat over onze poepjes te zeggen!
[Kobus]  Denk erom, hij zal zo wel binnenkomen als hij een beetje bijgekomen is, en dan moeten we natuurlijk heel hongerig gaan kijken.
[Grootkonijn komt binnen op handen en voeten, een spoor van aardkluiten achterlatend]  Zeg jongens, ik ben erg moe en ga eerst een poosje liggen. Ik neem aan dat jullie nog niet zo’n honger hebben, tenslotte doen jullie de hele dag niets ..
[P&K]    Zucht ..

 14 april



Lijkt het eindelijk een beetje voorjaar te worden, en dan begint het weer te regenen .. Nou, dan gaan we toch gezellig met zijn allen op het kleed zitten! Grootkonijn zit er ook bij, met een glaasje theesap; hij kan nu ook niet naar buiten om met zijn geliefde aardhopen te spelen - trouwens, hij vertelt dat hij daar een beetje genoeg van begint te krijgen. Gelukkig maar, want wij waren ook allang uitgekeken op dat gedoe, en vinden dat hij nu maar eens wat groens op moet laten komen.
Maar goed, we hebben het nu dus even rustig, en zitten gewoon wat naar de regen te luisteren en op zijn konijns te filosoferen. Pien vraagt zich af waarom het eigenlijk regent; Kobus moet even diep nadenken en geeft dan als verklaring dat het komt omdat er boven meer water is dan beneden, en dat het dus naar beneden moet komen. Dat Grote Konijn zit een beetje te lachen, maar Pien vindt het wel redelijk klinken. Maar wat als er nu beneden meer water is dan boven, waar moet het dan naar toe? Nou, zegt Kobus, dan gaat het weer naar boven; alle vogels gaan dan een bad nemen in de vijver en nemen het water weer mee de lucht in. Mooi, vindt Pien, dat verklaart toch wel een hoop (en zit niet zo te lachen, Grootkonijn!) - maar wat gebeurt er als er boven en beneden teveel water is? Grootkonijn begint nu opeens wat zorgelijk te kijken, en mompelt dat hij eens moet nagaan of er ook zwemlessen voor konijnen gegeven worden. Dat zou toch wel van pas komen, want hij is van plan om de vijver te verplaatsen zodat die binnen het hek komt, en hij heeft geen zin om er steeds bij op wacht te staan om te kijken of er niet toevallig een konijn in valt - vooral met die wilde sprongen van Pien zit dat er toch een keertje in.
Pien is meteen gealarmeerd en wil er niets van weten: we zijn net al naar het Ziekedierenhuis geweest voor de Prik tegen de Griekse Matrozen Ziekte, en zouden we nu weer zoiets spannends moeten gaan doen? Nee, zegt ze, aan mijn lijf geen mayonaise! Stel je eens voor dat er net een Steer langskomt als ze ligt te plonzen .. Bovendien weet ze heel zeker dat ze zwemmen kan, ook al heeft ze het nog nooit geprobeerd - en wil ze het ook liever niet proberen. Maar ieder rechtgeaard konijn kan toch zwemmen als het moet? En misschien nog wel vliegen ook, als je er echt je best voor doet!
Dat Grote Drammerige Konijn blijft toch aandringen, en uiteindelijk komt er een oplossing op tafel. Grootkonijn zet de oplossing behulpzaam op het kleed zodat iedereen er naar kan kijken. En het is best een leuke oplossing. De zwemlessen zouden kunnen plaatsvinden bij Tantemeniek, want die wil ook een vijver op haar balkon gaan maken, en dat is veel veiliger want het is algemeen bekend dat een Steer niet kan klimmen en dus ook niet op het balkon kan komen. Pien stelt nog wel als voorwaarde dat er dan een Reddings Eend bij moet zijn die haar in noodgevallen op kan duiken.
Zo zie je maar waar een beetje regen al niet goed voor is - als Groot Konijn nou een beetje opschiet met die vijver, kan Pien het nog gebruiken als een element in haar voorjaarsdans, door op het eind ervan de vijver in te springen. En misschien wordt dit wel de Zomer van het Doorweekte Konijn!

 18 april



Nou goed, wij dus driftig naar eieren zoeken - niet met de bedoeling om ze op te eten, want voor zover we weten lusten we helemaal geen eieren - maar het hoort er nu eenmaal bij, nietwaar? En we hebben echt de hele tuin doorzocht, en hier en daar gaten gegraven, en ook nog voor de volledigheid onder alle stenen en tegels gekeken. Maar geen ei te bekennen - nergens! We kregen al het vermoeden dat we bij de paashaas op de zwarte lijst stonden, omdat we misschien vorig jaar hier iets onaardigs over hem gezegd hebben; maar we hoorden later van een van de duiven die hier regelmatig komen dat hij wel langs geweest was, maar gewoon geen goede plek had gevonden om ze te verstoppen. Bovendien wou hij niet het risico lopen dat dat Grote Konijn van ons ze onder een aardhoop zou verpletteren als die weer eens driftig aan de slag ging.
Nou ja, volgende keer beter .. misschien is er nog een kans bij zijn minder bekende verwant de pinksterhaas; hoewel we maar moeten afwachten of de tuin tegen die tijd meer op een tuin lijkt in plaats van een verzameling aardhopen en kluiten. Bovendien hebben we gehoord dat zijn eieren vaak de houdbaarheidstermijn overschreden hebben - wat voor ons eigenlijk niet zoveel uitmaakt omdat we toch geen eieren eten.
Maar over eieren gesproken .. die Grote meldde ons dat meneer en mevrouw Merel toch weer een nest in de klimop gemaakt hebben, ondanks de slechte ervaringen van vorig jaar. We gaan dus spannende tijden tegemoet! Het zou erg leuk zijn als er een paar jonge merels bijkomen; en met zoveel kale aarde in de tuin is er ook geen gebrek aan voedsel, in elk geval voor merels; bij onze speurtocht zijn we genoeg regenwormen tegengekomen in plaats van eieren. Maar persoonlijk eten we dus ook geen wormen - en ons Groot Konijn schijnt ze ook al niet te lusten. Misschien zou het toch eens moeten proberen; als hij er net zo mooi van gaat zingen als meneer Merel zouden we dat een hele verbetering vinden!

 25 april



De dag begon normaal genoeg, met lekker lang uitslapen (wat dat betreft zitten we gelukkig op dezelfde golflengte als Grootkonijn) en daarna nog een poos wachten tot die Grote al zijn rituelen heeft afgewerkt. En als hij dan eindelijk zijn entree heeft gemaakt in de grote kamer, moet hij altijd eerst nog op handen en knieën het Kleed afstropen om onze poepjes te verzamelen - hij moet intussen toch al een hele verzameling hebben, en we vragen ons af wat hij ermee doet: stuurt hij het allemaal op naar een of ander arm land waar een nijpend tekort aan konijnenpoepjes bestaat?
En dan moet er eerst gegeten worden uiteraard; dat is dan weer iets waar we als één konijn achter staan. Maar dan gaat de tuindeur open, en daar was hij dan eindelijk, de eerste warme dag van het jaar! Pien zat er eerst een poosje vol bewondering naar te kijken, tot ze zich niet langer kon bedwingen en naar buiten stormde. En wat is het lekker om je eventjes op je zij te gooien op de door de zon verwarmde aarde, en te genieten van het licht en de warmte!
Ze maakte het niet te lang, want zo overdag ben je als konijn natuurlijk toch wel kwetsbaar, en ook makkelijk te zien voor een eventueel langskomende Steer, of een Rofogel in de blauwe lucht. Dus na nog wat gaten gegraven te hebben, en snel een paar gekke sprongetjes gedaan te hebben, toch maar weer naar binnen - maar waar zat Kobus dan de hele tijd? Nou, die kwam de deur dus niet uit, want hij heeft verklaard dat hij niet naar buiten gaat voor Pien eindelijk serieus werk gaat maken van haar Voorjaarsdans. Ze blijft dan wel steeds oefenen, en nieuwe variaties bedenken, maar van een echte Dans is nog steeds geen sprake. Ze wordt toch niet net zo’n wispelturig kunstenaars-type als dat Grote Warrige Konijn, dat steeds maar aan projecten begint en daar dan oeverloos aan doorprutst zonder het af te maken?
Pien wil daar allemaal niets van weten; ja, ze is nou eenmaal kunstenaar, en die doen dingen alleen volgens een natuurlijk ritme. Trouwens, de natuur houdt zich toch ook niet aan een agenda? Agenda’s, vindt ze, zijn er om opgegeten te worden, en verder moet je je er niet te veel van aantrekken. En ze heeft weer een nieuw thema voor haar dans bedacht, nadat ze zich had verdiept in de leer van de vier elementen die ze op het Interwep had gevonden. Het is toch fascinerend om te weten dat alles is opgebouwd uit maar vier grondstoffen: Aarde, Water, Lucht en Dijvie? En het is lekker concreet, want ze zijn allemaal in de directe omgeving aanwezig; aarde is er volop in de tuin, en daar is ook een vijver met water, lucht zie je als je naar boven kijkt, en dijvie is er ook in grote hoeveelheden in de Koude Kast. Ze moet alleen nog uitzoeken hoe ze dat allemaal gaat verwerken in haar dans, en het kan nog wel even gaan duren voor ze er klaar mee is. Dus als Kobus zich aan zijn voornemen gaat houden, zou hij wel eens een verstoft huiskonijn kunnen worden ..

 4 mei



Wat gaat het soms toch vreemd, zo leef je tijdenlang in een gezellige sleur en dan gebeuren er opeens weer onverwachte en rare dingen! Zo lag Pien hier gisteren lekker te zonnen op de eerste warme dag van het jaar, zomaar in het hete zand, en dacht er helemaal niet aan dat konijnen nou eenmaal een beetje uit moeten kijken voor teveel warmte, en makkelijk oververhit kunnen raken. En dat Grote Suffe Konijn dacht ook nergens aan, riep “Kijk die Pien weer eens lekker liggen!” en maakte voor de verandering maar weer een paar foto’s. Een poosje later bedacht hij dat Pien alweer een tijdje niets van zich had laten horen, en toen hij buiten poolshoogte ging nemen bleek ze heel suffig bij het tuinhekje te zitten, alsof ze sliep. Hij kon haar zelfs zomaar oppakken - nou, dat is ook niets voor Pien, daar moet je normaal wel flink hard achteraan lopen om haar te pakken te krijgen!
Nee, het ging niet helemaal goed met haar, dat was wel duidelijk. Toen hij haar binnen op het kleedje bij de kooi zette, lag ze eerst even helemaal voor Pampus. En toen ze weer een beetje bij was, wipte ze de kooi binnen en mikte zich bij de drinkbak neer, om die gedurende de volgende uren half leeg te lebberen. Het Grote Konijn maakte zich zorgen, en vond zichzelf ook maar een groot suf konijn: waarom had hij niet beter opgelet, hij wist toch dat konijnen niet goed tegen de zon kunnen? Of zou het misschien ook kunnen komen doordat Pien van de klimop had gegeten - hij had daar niet zo op gelet de laatste tijd, en er waren nieuwe blaadjes aan gekomen waar Pien van had kunnen snoepen ..
Nou, ze kwam langzamerhand toch iets meer in haar normale doen, en at af en toe ook wel iets, maar ze bleef de rest van de dag wel suffig, en zat meestal ergens in een doos weggedoken. Het Grote Bezorgde Konijn bleef dus een beetje bezorgd, net als Kobus, en ook Tantemeniek vond dat ze even op ziekenbezoek moest komen. Die zorgen verdwenen pas de volgende dag, toen Pien opeens het geluid van een Koekje meende op te vangen, en ter plekke besloot dat ze beter was. En trek had in een koekje. En toen het Grote Konijn, die met een kopje Koffiesap op de bank lag, daar opeens het koppetje van Pien boven de kussens op zag duiken wist hij dat alles weer in orde was!
Nou ja, nog niet helemaal dus. Want Pien loopt nog wel een beetje mank, waarschijnlijk omdat ze gisteren  in haar versufte toestand haar pootje heeft bezeerd bij het in de kooi springen. Dat betekent dat voorlopig de voorbereidingen voor de Voorjaarsdans van Pien even stil liggen, en Kobus heeft, als manager van Pien, maar besloten om de grote tournee van Pien, waarop ze haar Dans door het hele land voor volle zalen zou vertonen, tot nader order uit te stellen. Het is te hopen dat dit snel weer over gaat, en dat dit niet het Voorjaar Van Het Kreupele Konijn wordt ..

 14 mei



[Pien]  Zit ik weer in die wiebeldoos op de snelweg ... daar zou een konijn toch gestrest van raken ... en dat na een paar dagen in een hokje met mijn zieke lijf, geen Grootkonijn of Kobus en alleen maar een stelletje katten om me heen ... waar ik ook niet zoveel aan had trouwens want die waren ook ziek, en ze spraken niet eens Konijns ... nou ja die Grote Konijnen waren best aardig en ze bedoelden het goed en zo ... maar best blij dat ik weer naar huis mag, al zou ik liever gaan lopen geloof ik ..
Ik geloof dat ik een beetje wiebelziek word ... zeg Grootkonijn kunnen we geen plaspauze houden? ik zag daar trouwens een heel mooie weegbree staan langs de weg! ... wat nou, niet stoppen op de snelweg - weer zo’n raar idee van die Grote Konijnen ... nou goed dan ik pas me wel weer aan ... zijn we in elk geval sneller thuis! - ik vraag me trouwens af hoe Kobus het gered heeft zonder mij? die zal wel de hele tijd in de gordijnen hebben gezeten ... jammer eigenlijk dat we geen gordijnen hebben ... zeg Tantemeniek wanneer zijn we er nou eindelijk?

[Kobus]  En nou laat dat Grote Konijn me ook nog alleen ... het is al erg genoeg dat Pien al dagen weg is, het is helemaal geen pretje om Enig Konijn te zijn ... en nu die Grote er opeens vandoor is voel ik me helemaal alleen ... ik krijg best zin om in de gordijnen te klimmen ... toch eens vragen waarom we eigenlijk geen gordijnen hebben ...
Hoe zou Pien het nou maken? Ik hoorde dat ze daar in het Ziekedierenhuis tussen allemaal katten zit ... ik hoop dat ze geen vlooien heeft gekregen ... nou ja als ze haar nou maar snel beter maken ..

[Grootkonijn en Tantemeniek komen binnen, met een reisdoos waar een klein bruin konijn in blijkt te zitten]
[Pien]  Kobus!
[Kobus] Een bruin spook! [Kobus schiet de slaapkamer in]
[Pien]  Kobus, doe niet zo gek! Ik ben het!
[Kobus] Pien, ben jij dat?!
[Pien]  Zeker weten! Wat dacht je anders, de paashaas of zo?
[Kobus] Je hebt toch geen vlooien, hoop ik ..
[Pien]  Natuurlijk niet! En geef me nou maar gewoon een troetel!
[Pien en Kobus]  Hmmmknuffelknuffelsmakslurphewatgezelligmmmmmmmmmmmm ...
[Pien]  Nou, dat was lekker, en nu ga ik even onder de bank zitten, want ik wil even bijkomen.
[Kobus] Goed, dan ga ik hier gezellig op het kleed zitten!
[Grootkonijn, met zijn hoofd onder de bank]  Kijk die Pien daar nou eens lekker liggen!
[Tantemeniek]  Wat een stelletje mafkezen eigenlijk ... maar op een bepaalde manier passen ze wel goed bij elkaar ..

 21 mei



Een huis met twee konijnen
en ook een Groot Konijn
nog steeds zonder gordijnen
maar verder toch heel fijn.
We zijn dus al weer een poosje samen zoals het hoort, en beginnen een beetje in ons normale doen te raken - zeker sinds dat Grote Zorgelijke Konijn er mee opgehouden is om Pien op te tillen en Antibidioten in haar bek te spuiten. Misschien moeten we het voor alle zekerheid nog maar eens herhalen: konijnen hebben geen handvat en zijn dus niet bedoeld om op te tillen! Is dat nou echt zo moeilijk te snappen ..
Het is dus ook helemaal niet meer nodig, omdat Pien al snel weer haar oude eetlust terug had, en sindsdien haar uiterste best doet om haar bijnaam van Pientje Pedaalemmer eer aan te doen. Ze heeft alleen nog niet gedanst sinds haar ziekteperiode, maar dat lijkt een kwestie van tijd. “Ik moet eerst nog wat aansterken”, zegt ze, terwijl ze bezig is de groenbak leeg te vreten.
Kobus is intussen ook weer helemaal het mannetje, en heeft al diverse gevechten geleverd met de Voet van Grootkonijn. Ook de Harige Stoffer heeft weer een aantal onvrijwillige salto’s moeten maken als hij zich bij zijn rondjes door de kamer te dicht in de buurt van Kobus waagde.
Ook Grootkonijn is aardig tot rust gekomen, geloven we - tenminste, hij brengt een hoop tijd door met op zijn rug liggen, en is minder bezig met het gooien met aardkluiten, het optillen van Pien of andere dingen die hij beter zou kunnen laten. Nu zijn we zelf ook wat minder in de tuin aanwezig, dat komt doordat het de laatste dagen nogal veel regent. Wat natuurlijk erg goed is voor de planten, maar niet voor een stel konijnen dat het liever droog en gezellig houdt! Het zou wel weer erg goed zijn voor het gras, maar het probleem is dat we op het moment helemaal geen gras hebben .. en die Grote maakt nog weinig aanstalten om daar iets aan te doen. “Eerst even wat aansterken”, mompelt hij, terwijl hij al rugliggend de koekjestrommel leeg vreet. “Je kan in elk geval zeggen dat ik er geen gras over laat groeien!” Hij heeft blijkbaar weer een aanval van humor, en moet in elk geval erg om zichzelf lachen. We geloven dat het tijd wordt om hem maar eens naar buiten te sturen voor wat lekkere weegbree of zo, de groenbak is al weer leeg en Pien begint wat hongerig te kijken ..