|
|
28 mei
 |
Pien is intussen genoeg hersteld om weer wat lichte secretaresse-werkzaamheden te gaan verrichten, zoals het bijhouden van de Agenda - dat doet ze tegenwoordig heel goed, ze eet alleen maar de blaadjes op van de dagen die we al gehad hebben, in plaats van de hele Agenda in een keer naar binnen te schrokken, zoals in het begin. Hierbij ontdekte ze dat er de afgelopen week een Hemelvaartsdag bij zat, en sindsdien zitten we ons af te vragen waarom een feestdag voor vogels in de Agenda van de Grote Konijnen staat? Trouwens, waarom is daar een speciale dag voor, want vogels vliegen toch elke dag naar de hemel? Behalve kippen dan, maar die hebben toch niets aan zo’n dag, want die kunnen helemaal niet vliegen! Voor ons is de hemel op het moment niet zo vriendelijk; we zien alleen maar loodgrijze wolken voorbij sjezen, waaruit regelmatig een hoop water naar beneden komt waardoor onze tuin in een modderbak verandert, wat ons niet echt uitnodigt om eventjes buiten de poten te strekken - die trouwens al lang genoeg zijn, nu we er over nadenken. Gelukkig hebben we voor dit soort dagen een goed alternatief achter de hand - we trekken ons gewoon een tijdje terug in de slaapkamer, in het goede gezelschap van Haasje en Kippetje Kip, onze pluisdieren. Waar misschien niet zoveel te beleven is als in de tuin, maar waar het wel steeds hetzelfde weertype is: droog, met af en toe een voorbijtrekkend Grootkonijn. Waarbij we dan het commentaar van dit Grote Konijn maar voor lief nemen - we bedoelen die ongepaste opmerkingen over een stel luie konijnen dat alleen maar wil eten, slapen en poepen - we geloven dat hij ons daarmee bedoelt .. Ja, wat verwacht hij nou eigenlijk, dat we onze memoires gaan schrijven, of zoiets? En dan dat gezeur over dat Pien opeens zoveel drinkt .. hij zou ook meer gaan drinken als hij zijn eigen poepjes zou gaan opeten! Voor zover we weten doet hij dat niet - die Grote Konijnen zijn eigenlijk behoorlijk verkwistend, en gooien van alles weg wat nog bruikbaar is om te eten. Zoals een Agenda. Of poepjes. Moeten ze natuurlijk zelf weten, maar dan alsjeblieft geen commentaar op een stel bewuste eko-nijnen! Laat hij nou maar gezellig bij ons in de slaapkamer komen in plaats van mistroostig naar de regen te staren, en hier een poosje op zijn rug liggen, daar is hij tenminste goed in. En om het nog gezelliger te maken zou hij dan nog wat Koekjes mee kunnen nemen, want daar hebben we allemaal wat aan! |
|
|
|
|
5 juni
 |
Wat is dat met Pien, heeft ze teveel wiebelsap gedronken waardoor ze niet meer op haar poten kan staan? Of heeft ze zoveel gegeten dat ze topzwaar is geworden en dientengevolge omvalt? Ach nee, ze had gewoon even zin om lekker lui in de zon te liggen - en Grootkonijn was er deze keer op tijd bij met de camera om het moment te schieten waarop ze kapseisde. Jammer dat Kobus het gemist heeft, maar die heeft zich al weer een tijd niet buiten gewaagd, sinds de laatste keer dat er een Ongenode Kat in de tuin verscheen, die hem de stuipen op het konijnenlijf joeg. Hij is intussen wel een paar keer voor de tuindeur verschenen, maar dan schoot hem opeens weer te binnen dat hij eigenlijk een vergadering moest voorbereiden, of controleren of alle spoken in huis zich wel rustig hielden .. Goed, dit was dan meteen het enige opmerkelijke wat er met deze Pinksterdagen gebeurd is. Lekker rustig toch? Wel een beetje jammer dat we geen Pinkst gezien hebben - maar die konden natuurlijk ook niet in de tuin komen omdat Grootkonijn, in verband met de stuipen op het lijf van Kobus, in allerijl weer nieuwe anti-kat voorzieningen heeft aangebracht. Grootkonijn vertelde wel dat hij, toen hij met Tantemeniek was gaan fiepsen, een stelletje Pinksterhazen heeft gezien, en ook een Faashand, dat is een soort opgedofte kip. Dat is eigenlijk ook nog een grappig verhaal, want eigenlijk waren ze er ‘s morgens vroeg, gewapend met Kijkers, op uit gegaan om aan een Vogel Kijk Gebeuren mee te doen - en toen bleek dat op een heel andere dag te zijn! Ja, die Grote Konijnen zijn ook niet altijd even slim .. ze hadden natuurlijk gewoon aan Pien moeten vragen om het in de Agenda te zetten. En waarom moeten ze altijd dingen op zo’n ingewikkelde manier doen? Om vogels te zien hadden ze net zo goed hier in de tuin kunnen gaan zitten, met een glaasje theesap, want hier scharrelen er ook flink wat rond bij de vijver - inclusief een paar jonge merels die nog moeten leren merelen. Maar nu ze er toch op uit gingen, waarom hebben ze er niet aan gedacht om een van die hazen hier uit te nodigen? Dan zou het vast heel gezellig zijn geworden! En dan had die haas aan Kobus kunnen leren hoe je er als een haas vandoor gaat, en Kobus had kunnen laten zien hoe je er als Kobus vandoor gaat - we weten nog niet zo goed wie er het snelst zou zijn. En Pien had kunnen demonstreren hoe je elegant moet omvallen! We geloven dat we die Grote Moeizame Konijnen maar eens een cursus moeten gaan geven over hoe je het leven zo gezellig en comfortabel mogelijk kan maken .. |
|
|
|
|
25 juni
 |
Daar wordt je als konijn toch even niet goed van .. en het is al een week aan de gang .. ik geloof dat ik nu even mijn stem moet laten horen, en luidkeels verklaren dat ik het niet met de gang van zaken eens ben! Ja, ik heb het dus over dat dwangvoeren, of liever gezegd dwangmatig kliederen, dat ik iedere keer moet ondergaan als dat Grote Kliederige Konijn er weer zin in heeft. Nou, en hij heeft er vaak zin in, wel twee of drie keer op een dag. En er valt niet aan te ontkomen, want ik kan me nog zo goed achter de bank verstoppen, maar hij weet me uiteindelijk altijd wel weer te vinden! En dan word ik opgetild en moet ik weer op die enge tafel, en dat rare slabbetje om .. nou ja, dat was dus eigenlijk nog niet zo gek bekeken, want de eerste keren zonder slabbetje zaten we allebei helemaal onder de prut! Maar het ergste moet dan nog komen - dan word ik ook nog eens in een handdoek gewikkeld en op schoot getild - en dan begint-ie met een heel arsenaal aan spuitjes allemaal vieze prut in mijn bek te spuiten! Of op mijn neus! Voor zover het niet onder mijn kin komt, en het naar beneden druipt en ik het van mijn bef moet likken .. Niet omdat het zo lekker is maar omdat ik mezelf graag een beetje schoon houd .. Maar misschien moet ik nog blij zijn dat hij het niet in mijn oren smeert? Eerlijk, hij kan het gewoon niet zo goed - en als het dan toch moet gebeuren (nou ja, ik eet nou eenmaal moeilijk op het ogenblik, dus daar kan ik nog in komen) waarom kan het dan niet door iemand die er een beetje verstand van heeft? Bijvoorbeeld Tantemeniek, die is veel rustiger en stelt je meer op je gemak; of Esther van het Ziekedierenhuis, die is er ook heel goed in - al legt ze me dan wel helemaal op mijn rug, en zeg nou zelf, dat geeft toch geen pas voor een dame? Maar nee, heb ik dat weer, ik zit dus opgescheept met een zenuwachtig Groot Kliederend Konijn, dat al begint te zeuren als ik hem eens per ongeluk in zijn vinger bijt. Eigen schuld, en nog een dikke bult toe! Moet-ie me maar niet zo als een proef-konijn behandelen! Kobus, zeg jij er nou eens wat van .. |
|
|
|
|
3 juli
 |
Het lijkt er op of al het gedoe eindelijk een beetje achter de rug is, zodat we weer wat in ons normale doen terecht komen. Dat werd hoog tijd, want aan die eetproblemen van Pien leek maar geen eind te komen. Zodat we vorige week maar weer eens een bezoekje aan het Ziekedierenhuis brachten om Pientje van alle kanten goed te bekijken, en ook van binnen en van buiten. Nou, het bleek dus dat ze alweer flinke haken aan haar kiezen had, dus dat werd allemaal even helemaal kort gemaakt door dokter Ischa (zo heet-ie blijkbaar, Pien dacht altijd dat hij dokter van der Steer heette, omdat hij indertijd ervoor zorgde dat Pien gestereleerd werd). Ze werd eerst verdoofd, maar daar werd ze niet alleen doof van maar raakte ook buiten westen, en werd een poosje later wakker op een warmtekussentje. Met ingekort gebit. Het grappige was dat in het hok naast haar een konijn zat dat Mischa heette, een mooie vos-dame die wat te assitief was en verdacht werd van overmatige hormoon-productie. En ze dachten dat als ze gestereleerd werd ze wat minder gemeen zou doen tegen haar vriendje, en zou ophouden hem te berijden ... als Pien niet nog zo suffig geweest zou zijn had ze haar kunnen vertellen dat zij dus ook al gestereleerd is en toch nog regelmatig bij Kobus op zijn rug klimt! Trouwens, Kobus had haar dat ook kunnen vertellen maar die was er dus niet. En toen kwamen Grootkonijn en Tantemeniek al snel bij haar kijken, en namen haar weer mee naar huis: dag Ischa en Mischa! En in de auto mocht ze bij Grootkonijn op schoot zitten, lekker ingepakt in een dekentje. Goed, dat is dus al weer een aantal dagen geleden, Grootkonijn heeft haar eerst nog een paar keer met dwangvoer volgekliederd, maar Pien is al snel meer gaan eten. Ze heeft zich intussen min of meer permanent in de groenbak gevestigd, ze slaapt er nog net niet in .. het gaat dus stukken beter! Maar het Grote Zorgelijke Konijn heeft, vindingrijk als hij is, weer iets anders gevonden om zich zorgen over te maken, namelijk de nieuwste kale plek van Pien, dankzij Kobus de Plukker. Niet doen, Groot Konijn, dat gaat vanzelf wel weer over! Ook zeurt-ie er regelmatig over dat het gedoe met Pien zoveel geld gekost heeft, en dreigde hij het op haar zakgeld in te houden. Daar schrok ze eerst wel van, tot ze bedacht dat ze helemaal geen zakgeld kreeg .. dus het zal wel weer Grote Konijnen Humor geweest zijn. Trouwens, wat zou hij met al dat geld aan moeten? We geloven dat hij het nu weer in zijn kop heeft om een Groot Beeldig Scherm te kopen om tv te kijken; we hebben besloten dat hij dat eigenlijk helemaal niet nodig heeft. En wij hebben er ook niets aan, omdat we maar met één oog kijken. Gelukkig heeft hij dat inmiddels ook wel ingezien, en heeft nu van het restant van zijn fortuin een pakje graszaad gekocht - kijk, daar hebben we nu allemaal wat aan! |
|
|
|
9 juli
 |
[Kobus] Wattistatnouweer .. [Pien] Raad eens! [Kobus] Kweenie .. heeft Groot Konijn weer een aanval van Kunst gehad? Het lijkt een beetje op een mislukte tekening van een olifant .. of een tekening van een mislukte olifant .. [Pien] Ik geloof dat ik me nu een beetje beledigd ga voelen! [Kobus] O sorry, moet het toevallig jou voorstellen? Nee hoor eerlijk, zo dik vind ik je nou ook weer niet, zeker sinds je de laatste tijd zo afgevallen bent. Het zal wel weer door de tekenkunst van die Grote komen. [Pien] Het is een foto van mij, van de binnenkant! Van mijn inwendige konijn! [Kobus] O, ik dacht dat Grootkonijn weer eens een beetje raar deed .. maar hoe kan dat nou? Je hebt toch niet geprobeerd om die camera op te eten hoop ik .. [Pien] Nou ik weet het ook niet precies, maar dokter Ischa heeft die foto genomen terwijl ik Buiten Pampus was. Maar het schijnt een soort camera te zijn die dwars door je heen kan kijken. Om mijn gebit te kunnen bekijken dus. [Kobus] Gadver een spook-camera .. ik krijg opeens zin om te gaan stampvoeten .. [Pien] Hou je nou rustig Kobus! Het is maar een foto! [Kobus] Ja, maar wel een enge foto! Ik geloof dat ik nog liever een tekening van Grootkonijn zie. [Pien] Nou daar komt-ie toevallig aan - ojee, mijn oren beginnen te tintelen, dat betekent altijd dat hij weer iets van plan is, daar vergis ik me nooit in. Hè ik dacht dat die dwangvoedertoestand eindelijk achter de rug was .. [Kobus] Nee nu pakt hij de nageltang uit de kast - ik wens je sterkte, Pien! [Pien] Nou, ik hoorde hem laatst zeggen dat jij ook nodig weer eens geknipt moest worden. [Kobus] Zoef .. [Pien] Nou hij vindt je toch wel onder het bed hoor, dat weet ik uit ervaring. [Grootkonijn] Zeg Pien kom eens even hier .. [Pien] Nee help, ik wil niet! En de dokter zei dat in verband met mijn gebit mijn nagels een jaar niet geknipt mochten worden! En ga eerst maar even op Kobus oefenen! [GK] Ja maar ik kan Kobus dus even nergens vinden. [Pien] Die zit onder het bed! Ga maar kijken! Ik wijs hem wel aan! [GK] Nou ik hoop dat hij het kan vinden met de spoken, die slapen daar dus altijd overdag. [Kobus] Help! [Pien] Help! [GK] Waarom heb ik ook niet een stel goudvissen genomen .. die hoef je tenminste hun nagels niet te knippen. Ze lopen ook niet zo vaak te stampen heb ik gehoord .. en ze leveren niet constant kritiek op je kunstwerken .. |
|
|
|
|
21 juli
 |
Oei wat is het warm .. Grootkonijn vertelde ons vanmiddag dat hij een ekster met een blikje fris gezien had, en de guppies van Tantemeniek beginnen spontaan jonkies te krijgen. We zien die Grote, voorzover hij niet op zijn rug ligt, steeds heen en weer lopen met een gieter om te voorkomen dat het jonge gras verpietert - eigenlijk zouden we een regendans moeten gaan doen, maar daar is het dus veel te warm voor vinden we .. Het is zo warm dat de mussen van het dak vallen, alweer volgens Grootkonijn - volgens ons loopt-ie te kletsen, want we zien helemaal geen mussen op het grasveld liggen. Nu zien we eerlijk gezegd vrij weinig mussen, en dat is natuurlijk wel te begrijpen als ze de gewoonte hebben om steeds van het dak te vallen, want dat lijkt ons niet zo gezond. Maar waarom doet Grootkonijn zelf geen regendans? We hebben gezien dat hij steeds flink begint te druipen als hij heen en weer loopt; als hij nu wat harder zou gaan lopen en springen, zou het misschien een echte regenbui op kunnen leveren. Maar daar heeft hij dus geen zin in, want hij vindt het te warm. Tsja, zo kom je natuurlijk nergens .. Omdat het dus zo verschrikkelijk warm is (hadden we dat al gezegd?), hebben we ook niet zoveel geduld voor sommige rare gedragingen van dat Grote Konijn. Zoals dat gezeur over onze poepjes en eten en zo .. dat is heel wonderlijk, een paar weken geleden begon hij al te kraaien van plezier zodra hij een poepje van Pien ontdekte, en probeerde hij haar zo vol mogelijk te proppen, en nu loopt hij weer kritische geluiden te maken over dat we de hele zaak onderpoepen, en dat hij het eten niet aan kan slepen .. probeer het maar eens te volgen allemaal! Zou het nou ook met de warmte te maken kunnen hebben? Kom Grootkonijn en doe niet zo flauw, en ga nog eens wat van die lekkere wilgeblaadjes halen, dat kan je toch ook ‘s morgens vroeg doen als het nog lekker koel is. En als je eens over een paar poepjes struikelt, dan leg je die toch gewoon even ergens anders! |
|
|
|
|
31 juli
 |
We moeten hoognodig weer eens de wereld op de hoogte stellen van wat we de afgelopen tijd allemaal hebben gedaan en meegemaakt, dat is er de laatste tijd een beetje bij ingeschoten door de warmte (en doordat dat Grote Oververhitte Konijn niet meer vooruit te branden was) - dat het warm was, hadden we dat al verteld? Nou ja, dat wisten jullie natuurlijk zelf ook wel! Maar goed, dan die keer dat de regen echt met bakken naar beneden kwam? Dat was heel leuk, het water kwam helemaal door de open deur naar binnen spetteren. En Grootkonijn is nog een hele poos bezig geweest om al die bakken op te ruimen! Verder hebben we ons de laatste dagen, nu het wat koeler is, meer naar buiten gewaagd, en ons een beetje met het onderhoud van de tuin bezig gehouden. Er waren nog een paar kale plekken in het grasveld, die die Grote opnieuw had ingezaaid, onder andere dat stukje waar die Mol bezig was geweest om de zaak te saboteren. Pien vond het nodig om daar regelmatig te gaan zitten of liggen om het gras aan te moedigen om op te komen - kan die Grote wel weer lachen en zeggen dat ze geen Kip is en dat gras niet uitgebroed hoeft te worden, maar wat weet hij nou eigenlijk van tuinieren? Bovendien zat ze er ook om de wacht te houden en ervoor te zorgen dat die Mol niet weer opdook, en dat is toch heel goed gelukt. Goed, toen kwam er ook nog een Duif voorbij, maar die had eigenlijk niet zoveel bij te dragen en is na een tijdje weer vertrokken. O ja, er zit ook nog een slak bij de vijver, kan je op de foto zien, maar die doet ook niet zoveel en komt nauwelijks van zijn plaats. Nu is het bekend dat slakken niet zo snel zijn, maar dit moet toch wel zo ongeveer de sloomste slak van de wereld zijn! Hij doet ons een beetje denken aan Grootkonijn op een warme dag .. Verder vierden we gisteren het feit dat Kobus hier nu twee jaar is, tot ieders genoegen. Grootkonijn had speciaal voor de gelegenheid wat wilgetakjes meegenomen, waar Kobus zo graag de bast van af stroopt, en Tantemeniek kwam nog langs met een bijdrage voor zijn textielverzameling. Tot slot hebben we nog iets raars .. er zat opeens een Gat in de hordeur, en even later een Ding met een plastic luikje. We vroegen ons af waar het voor diende; Grootkonijn zei dat het een kattenluik was, waar we wel van schrokken - zouden we binnenkort bezoek mogen verwachten van een horde katten? Maar nee, het bleek dus de bedoeling dat we er zelf door naar binnen en naar buiten gaan .. Eerlijk gezegd zien we dat nog niet zo zitten - het is toch niet natuurlijk dat je je langs zo’n wiebelig plastic luikje moet wringen? En het kan nog gevaarlijk zijn ook: stel je voor dat je naar binnen moet vluchten met een Wilde Steer op je hielen, dan kan die je net te pakken nemen terwijl je bezig bent om uit te zoeken hoe je ook weer door dat luikje komt! Die Grote Konijnen en hun rare ideeën ook - waarom kan hij niet gewoon een tunnel voor ons maken die vanuit de kamer in de tuin uitkomt? We hebben zelf wat moeite om door dat harde laminaat heen te komen, maar waarom helpt hij ons niet even met zijn Luidruchtige Blekkendekker Ding? |
|
|
|
|
13 augustus
 |
Het leven is niet altijd als een net gazon, en lijkt soms meer op een hobbelig grasveldje met kale plekken en hier en daar een molshoop. Deze wijsheid hebben we dus niet van onszelf, maar van het Grote Diepzinnige Konijn, die de dingen vaak zo mooi onder woorden weet te brengen - ook al blijkt dan achteraf vaak dat hij gewoon weer eens uit zijn nek stond te kletsen. Maar deze keer zit er toch wel een hoop waarheid in, vinden we. En Pien weet dat uit ondervinding, met haar gebitsproblemen die met regelmaat weer de kop opsteken. Het was net vijf weken sinds haar vorige onderhoudsbeurt dat Pien steeds moeilijker begon te eten, en het Grote Zorgelijke Konijn begon dus ook steeds zorgelijker te kijken. Tot het onvermijdelijke gebeurde, en Pien weer naar het Ziekedierenhuis getransporteerd werd, om weer eens volledig bijgevijld en van haken ontdaan te worden. Daar lag ze net op een lekker warm matje een beetje bij te komen van de Nare Kose, toen de Grote Zorgelijke en Tantemeniek alweer voor haar neus verschenen om haar op te halen. Eigenlijk was ze dus nog een beetje buiten pampus, en ze had het niet erg gevonden om daar nog even te blijven - ze is er tenslotte nu al zo vaak geweest dat ze zich er al bijna thuisvoelt! Maar ja, naar huis gaan is toch ook wel lekker, zeker als je goed ingepakt op schoot mag zitten. Gelukkig wist Tantemeniek deze keer wel de weg te vinden en niet per ongeluk op Schiphol te belanden (waar je als konijn toch niet zoveel te zoeken hebt), zodat Pien in de oude vertrouwde omgeving weer helemaal tot zichzelf kon komen. En dat ging best wel snel! Al een paar uur later begon ze te eten, en we geloven dat ze er sindsdien niet meer mee opgehouden is .. ze vreet nu echt weer de sterren van de hemel - tenminste, dat zou ze doen als ze erbij kon! En Grootkonijn weet niet hoe snel hij het voedsel aan kan slepen, en heeft nu al zo’n beetje alle paardenbloemvelden tot in de verre omgeving afgestroopt en kaalgeplukt. En dan hebben we het nog niet eens over de van alle blaadjes ontdane wilgebomen, of de lege schappen met koekjes in de supermarkt als de Grote weer langs is geweest. Goed, met Pien is er dus even niets aan de hand, maar we hebben inmiddels wel een ander probleem: de camera van Grootkonijn is ook opeens ziek geworden (hij kon zijn oog niet meer helemaal open krijgen) en is nu al een weekje in het Zieke Camera Huis - we hebben nog geen nieuws over zijn herstel, en weten dus nog niet wanneer hij terugkeert. Nu heeft Grootkonijn inmiddels wel genoeg foto’s van ons gemaakt, vinden we, dus dat is allemaal zo erg niet; het probleem is dat hij zich gedwongen voelt om toch steeds nieuwe plaatjes bij onze verhalen te maken, zodat we nu opeens met zijn tekeningen geconfronteerd worden. En of we daar nu zo dol op zijn .. we zagen eerlijk gezegd liever een tekening van Tantemeniek, maar die heeft het nu weer te druk met werken, en haar Boek dat binnenkort eindelijk uitkomt (tsja dat hebben we al eerder gezegd, als ze een boek over konijnen gemaakt zou hebben zou het natuurlijk een stuk sneller zijn gegaan). Maar we hebben dus wel een beetje medelijden met Groot Konijn; hij loopt steeds rond met jeukende vingers omdat hij op een knopje wil drukken, maar hij heeft geen knopje om op te drukken. In een poging om hem op te vrolijken zijn we de laatste nachten terwijl hij sliep op zijn bed gaan dansen; maar we geloven niet dat het helpt, hij lijkt er alleen maar knorriger van te worden .. |
|
|
|
|
TERUG NAAR BOVEN
|
|
NIEUWER NIEUWS >>
|
|
|
|