17 augustus



De Voorzitter zit op het Kleed, als een toonbeeld van rust en stabiliteit zoals je dat van een Voorzitter zou verwachten. Maar binnen in zijn hoofd is het niet zo rustig als je zou wensen; daar is het allemaal een beetje wiebelig en onzeker. Dat kwam vorige week zo maar opeens opzetten, zonder dat er een duidelijke oorzaak voor leek te zijn. Ja, hij had het eerst toegeschreven aan stress, de werkdruk en verantwoordelijkheid die nu eenmaal bij het Voorzitterschap hoort - maar toen was hij opeens een paar keer zomaar omgevallen, bij plotselinge bewegingen, en daar schrik je dan wel van!
Zoiets valt natuurlijk op, en zijn omgeving was er zich toen ook mee gaan bemoeien. Dat Grote Konijn had het eerst wat zorgelijk aangekeken, en hem toen in samenwerking met Tantemeniek naar het Ziekedierenhuis versleept. En daar hadden ze hem eens heel goed bekeken, van onder tot boven, en ook van voren en van achteren. En toen had de Dokter verklaard dat hij ziek was! En niet zomaar iets onbenulligs, maar nog wel de Koenekoelie Pariasiet! Die er om bekend stond dat hij onschuldige konijnen aanviel, en ze liet omvallen. Ja, hij had er wel eens van gehoord, maar er nooit bij stilgestaan dat zo’n brutale pariasiet ook een Voorzitter durfde aan te vallen - waar ging het toch naar toe met de wereld!
Gelukkig was er wel wat aan te doen, maar het zou even wat tijd vergen. En het betekende dat hij iedere dag wel een keertje door Grootkonijn werd opgetild en ondersteboven in de houdgreep werd gehouden, en een drabbige witte vloeistof in zijn bek kreeg gespoten .. gadver ..
Volgens de dokter zou het wel weer overgaan, maar intussen stond hij nog niet erg stevig op zijn poten. Hij had zich natuurlijk als vindingrijk konijn wel snel aangepast aan de situatie, zodat hij in elk geval niet vaak meer omviel, maar intussen was het wel lastig als je je niet eens even lekker achter de oren kon krabben zonder je evenwicht te verliezen.
Nou ja, je moest de dingen maar van de positieve kant bekijken. Na een weekje was hij zich wel weer wat stabieler gaan voelen, en hij begon zelfs een een beetje aan die witte prut te wennen .. En Pien was een hele steun - letterlijk, want als hij lekker tegen haar aan zat voelde hij zich toch minder als een wiebel-konijn. Ze had ook aangeboden om sommige werkzaamheden van hem over te nemen; op dit moment was ze bezig het Archief te ordenen en overbodige stukken te verwijderen - aan het geluid te oordelen was het in elk geval niet nodig om een papier-versnipperaar aan te schaffen. En om hem moed in te spreken had ze ook nog een speciale haai-koe gecomponeerd, dat was toch heel aardig van haar!

Geen reden tot zorg
de Voorzitter valt niet om
bij normaal gebruik

Ja, misschien viel het toch allemaal wel mee, uiteindelijk; met hulp van de medische wetenschap, een creatief mede-konijn en een prut-verstrekkend Grootkonijn zou hij die stomme pariasiet er wel onder krijgen!

 16 september



Het wordt hier langzamerhand steeds beestachtiger - en dan hebben we het nog niet eens over het gedrag van Grootkonijn, al zijn daar ook wel verhalen over te vertellen .. Nee, we bedoelen dus dat er hier steeds meer dieren rondscharrelen. Binnen in huis valt het nog wel mee, al heeft zich hier pas een nieuwe kolonie schuimtaart goudvissen gevestigd, maar die blijven gewoon keurig in hun bak zoals het hoort. En een cavia of hamster waar Grootkonijn mee dreigt, heeft zich nog steeds niet gematerialiseerd.
Maar buiten, in de tuin, is het een ander verhaal. Het begint daar eerlijk gezegd steeds meer op een oerwoud te lijken, omdat die Grote alsmaar geen zin heeft om het gras te knippen ("geen inspiratie", zegt hij zelf - ja, als zelf benoemd kunstenaar heb je natuurlijk een stel fraaie nieuwe excuses bij de hand). Goed, uit dat oerwoud dus komt regelmatig een horde slakken te voorschijn, die dan een poosje bloot heen en weer gaan glibberen in de tuin, je moet er maar zin in hebben ..
En dan hebben we dus opeens ook een kikker. Of een pad. Grootkonijn weet het niet zeker, en hij heeft hem trouwens alleen 's avonds gezien bij weinig licht. Volgens hem hebben padden een droge en wrattige huid (heeft-ie op het interwep gezocht hoor, zo slim is hij niet van zichzelf) en kikkers een gladde huid - maar als het nou eens een pad is die een huidverzorgings product gebruikt, kun je het verschil dan nog zien? Aangezien we zelf nog niet over hem gestruikeld zijn, weten wij het dus ook niet, en zullen we moeten wachten tot hij zich eens netjes komt voorstellen. We moeten toch aannemen dat hij zelf wel weet wat hij is?
Nu is er opeens ook nog een hoop verschenen in het gras. Volgens de Grote is die gemaakt door een mol maar aangezien hij of wij dat niet met eigen ogen hebben gezien, onthouden we ons nog even van een oordeel. Misschien is de hoop wel van die pad. Of kikker.
Hoe dan ook, we vinden dat Grootkonijn eens iets aan dat lange gras moet doen! Het is voor ons niet echt een pretje om daar doorheen te moeten ploegen zonder dat je van tevoren weet welke diersoort er voorbij de volgende graspol op je staat te wachten; misschien blijkt morgen opeens dat er zich een familie stokstaartjes gevestigd heeft die zich tegoed doen aan al die blote slakken ..

 23 september

Het is weer helemaal herfstig aan het worden - moeder Natuur geeft er weer eens de brui aan, en begint links en rechts met herfstbladeren te smijten alsof ze niets beters te doen heeft. De vogels die nog langskomen in de tuin zie je al nadenken over een vakantiebestemming in het zuiden, of anders een boom met centrale verwarming. En hier in huis tocht het, en jaagt een kille herfstwind door de gordijnen, tenminste als we gordijnen zouden hebben maar die hebben we nog steeds niet..
Goed, het is voor iedereen wel een beetje duidelijk dat het najaar is - behalve dus voor dat Grote Konijn van ons. Zijn biologische klok is blijkbaar een beetje kapot, of loopt achter (zal wel komen doordat hij zoveel op zijn rug ligt). En hij is dus de laatste dagen aan een voorjaarsschoonmaak begonnen!
Dat levert natuurlijk weer een hoop gedoe en onrust op; het luidruchtige stinkende ding komt weer uit zijn schuilplaats te voorschijn, kleedjes worden met grof geweld geklopt, en alles wat los en vast zit wordt behandeld met schoon-uit-een-fles. En poepen mogen we dus opeens ook niet meer, dat schijnt niet goed te zijn voor het inwendige milieu.
Pien gaat de zaken eerst maar eens aan zitten kijken van achter de bank, tenminste zolang daar niet geschoond moet worden, maar Kobus vindt dat hij als Voorzitter zich toch met de dingen moet bemoeien, en gaat behulpzaam met stoffer en blik gooien en verder zoveel mogelijk in de weg lopen - wat merkwaardig genoeg niet echt op prijs gesteld wordt door dat Grote Moeilijke Konijn. En als er ook met de meubels geschoven gaat worden, en Pien met bank en al een ongewilde schoonheidsbehandeling dreigt te ondergaan, is het tijd om eens veiliger oorden op te zoeken.
In de slaapkamer gaan we dan gewoon zitten wachten tot die Grote uitgewoed is, en uitgeput een paar uur voor de breedbuis gaat hangen. Dan kunnen wij ook weer veilig te voorschijn komen, en na een lekker hapje gezellig op het kleed gaan zitten - en af en toe eens een poepje produceren zonder dat we de milieupolitie op ons dak krijgen!

 2 oktober

Twee konijnen zitten ontspannen bij elkaar in de slaapkamer - dan verschijnt in de deuropening de dreigende gestalte van een Groot Konijn met een emmertje sop.
[Pien]    Help, een ongeschoren huisvrouw!
[Kobus] Rustig maar Pien, het is gewoon dat Grote Konijn. Met een emmertje sop.
[Pien]    Nou, dat is al erg genoeg! Kun je niet zeggen dat hij weg moet gaan? Ik heb helemaal geen behoefte aan een schoonmaakbeurt!
[GK]      Hallo jongens, hmm het ruikt hier een beetje onfris; jullie zullen het wel leuk vinden als ik hier de zaak een beetje schoonmaak.
[Pien]    Het ruikt hier gewoon konijnig hoor, prima in orde zou ik zeggen.
[Kobus] Zeg Groot Zelfreinigend Konijn, kun je ons nou niet een beetje met rust laten, je bent hier nu al zo bezig geweest dat alles naar Schoon ruikt, we kunnen onze eigen poepjes haast niet meer ruiken .. als je zo nodig wat wilt gaan doen, is er dan buiten niets nuttigs voor je te doen?
[Pien]    Ja, weet je dat er weer een nieuwe Hoop in het gras ligt? Doe daar eens wat aan!
[GK]      Weet ik .. maar volgens die nieuwe wet moet ik eerst twee weken wachten om er zeker van te zijn dat die hoop niet meer in gebruik is - ik begin er eerlijk gezegd een beetje spijt van te krijgen dat ik op die Dierenpartij heb gestemd. Nou ja, er valt hier binnen nog genoeg schoon te maken ..
[Kobus] Luister nou eens, Groot Drukdoenerig Konijn, wij vinden eigenlijk dat je behoorlijk aan het doordraven bent. Is het geen tijd om een beetje te chillen? Ga nou eens gewoon ontspannen op het kleed zitten en een beetje mediteren, net als wij!
[GK]      Ja, maar er liggen hier allemaal poepjes, die zou ik eerst eens op moeten gaan ruimen ..
[Pien]    Niet zo zeuren Grote, gewoon doen!
[GK]      Goed, goed, ik ga wel even op mijn rug liggen mediteren, als ik jullie daar een plezier mee doe.
[Enige tijd later ..] 
[Pien]    Maakt mediteren altijd zo’n lawaai bij die Grote Konijnen?
[Kobus] Ik weet het niet, ik denk eigenlijk dat hij slaapt. Wat een herrie zeg, het lijkt wel een Egel ..
[Pien]    Ik maak hem wel even wakker - zo kunnen wij toch niet slapen!
[Pien springt op Grootkonijn en begint enthousiast een gat te graven in zijn overhemd]
[GK]      Wa ... mgg ... o ben jij het Pien? Waarom zit je bovenop me?
[Pien]    Nou je was in slaap gevallen! En nog wel heel luidruchtig!
[GK]      O ja, ik had zo’n rare droom! Ik droomde dat ik de hele slaapkamer had schoongemaakt, en toen was er opeens een hoop op het kleed, en toen wilde ik die weghalen, maar toen was er opeens een boze mol en een stelletje agenten die me wilden arresteren .. zou het wat betekenen?
[Kobus] Het betekent in elk geval dat die meditatie voor jou niet zo’n succes is .. ik begin te geloven dat er maar één manier is om jou te laten rieleksen ..
[Pien]    Juist ..
[P&K, in koor]    Wiebelsap!!
[En toen werd het toch nog gezellig - hoewel misschien iets minder schoon dan het eigenlijk zou moeten zijn.]

22 oktober

Wat is dat voor een herrie! Heeft er soms iemand een ekster op zijn staart getrapt?! O nee, het is gewoon weer dat wekker-ding van GK, waar je je iedere dag suf van schrikt - en als hij er nou nog wakker van werd, maar daar is blijkbaar wel wat meer voor nodig.
O gelukkig, het lawaai is weer gestopt. En Grootkonijn staat op zijn achterpoten, een beetje wiebelig nog weliswaar, dus beter maar even uit de buurt blijven .. laat hem maar even, terwijl hij bezig is daglicht teweeg te brengen en koffiesap te kweken. Kobus rekt zich eens lekker uit, en bedenkt intussen wat hij nu zal gaan doen.
Eerst maar wat verkenningen door het huis - hmm niets bijzonders zo te zien; Pien zit nog als een klein bruin bolletje op het kleed en lijkt voorlopig niet van plan in beweging te komen. En Grootkonijn heeft zich weer teruggetrokken onder zijn bedlap, waar hij zachtjes ligt te kreunen en te wachten tot het koffiesap klaar is. Nou, dan is het misschien een goede tijd voor de ochtend-gymnastiek?
Eerst maar een paar keer door het huis rennen, met het tempo wat hoger. En, als hij een beetje op toeren is, een paar rondjes op volle snelheid om het bed - prima, hij is nog steeds niet omgevallen! Wat is het toch lekker als je je weer gewoon kan bewegen, ja hij is echt blij dat hij weer helemaal genezen is, en ook nog verklaard.
Zeg Grootkonijn, wat vond jij er van? Maar Grootkonijn heeft zijn ogen nog maar half open, en mompelt alleen iets onverstaanbaars. Goed, gaan we toch gewoon verder?  Hij is nu toch goed warmgedraaid, en die kartonnen rolletjes zien er uit alsof ze nodig op een andere plek gedeponeerd moeten worden. En die doos moet ook wat verplaatst .. dan een sprintje door de keuken, en eens flink met de lege voerbakken gaan gooien, klats boem!
Pien, kom op meid, het is weer een nieuwe dag! O nee - Pien zit nu achter de bank, en is daar bezig met haar ochtend-meditatie - en daarna moet ze natuurlijk nog zonodig een haaikoe schrijven. Die kunnen we dus voorlopig wel afschrijven! Wat een stelletje duffe konijnen is het hier eigenlijk .. Nou, dan maar weer terug naar de slaapkamer. O, Grootkonijn lijkt nu tenminste half wakker, dat koffiesap kan toch wel wonderen verrichten! En hij is niet te beroerd om hem een lekkere troetel te geven. Die hij eerlijk gezegd wel verdiend heeft, na al die activiteit. Hmm wat kan je daar lekker bij ontspannen ..
Een uur later, en Grootkonijn loopt met grote stappen door het huis, en is bezig met van alles te doen wat hij moet doen. Pien komt van onder de bank te voorschijn, na een goed gelukte meditatie en nog een stelletje haaikoes op de koop toe, en galoppeert naar de slaapkamer. Hé ouwe voorzitter, saaie piet, word eens wakker, het wordt tijd om wat te gaan doen! Maar Kobus heeft geen zin, en blijft gewoon onder zijn stoel zitten. Mag een konijn af en toe gewoon eens lekker zitten en in dialoog gaan met zijn inwendige konijn?
Ach, zegt Grootkonijn, die Voorzitter wordt ook al een jaartje ouder, en dan loop je niet even hard meer. Ja, zegt Pien, ik vind hem de laatste tijd ook een beetje sloom. Kobus, onder zijn stoel, antwoordt niet, maar doet in gedachten een verzoek of iedereen het heen en weer wil krijgen - hij hoeft niet meer, hij heeft het al gehad.

12 november

Zijn we weer - ja, het was een tijdje stil hier, maar we hadden het ook druk met verharen, vandaar. Echt, probeer daar maar eens een spannend verhaal van te maken .. "gisteren waren we aan het verharen, vandaag zijn we daar een beetje mee doorgegaan. We weten nog niet helemaal zeker wat we morgen gaan doen, misschien wel weer verharen." Nou, gelukkig is dat nu een beetje aan het aflopen!
Maar goed, dan zitten we opeens weer met dat Grote Konijn die weer eens een van zijn rare aandoeningen heeft. We weten niet goed wat het deze keer nu weer is, maar misschien wel een soort Geestelijke Verharing? In elk geval, hij loopt een beetje neerslachtig rond en klaagt over van alles - vooral over het Jaar dat zijn beste tijd alweer gehad heeft, en dat soort dingen.
We zien hem in de tuin staan en somber naar de grijze luchten kijken, en mopperen dat de dagen steeds korter worden - nou, volgens ons duren ze nog steeds even lang hoor! Ja maar, zegt hij, het wordt steeds vroeger donker! Komen wij weer terug met de opmerking dat het Kunst Licht niet voor niets is uitgevonden, en weet hij even niets te zeggen .. Hij staat daar een poosje te somberen, terwijl de herfstbladeren hem om de oren gieren, en komt tenslotte met de klacht aanzetten dat het zo'n probleem wordt om de laatste restanten van de paardenbloemen-oogst te verzamelen, omdat die steeds zeldzamer wordt, en ook nog onder de enge slakken zit en die zie je weer niet omdat het zo vroeg donker wordt. En dan vragen we hem voorzichtig of hij wel eens van de Super Markt heeft gehoord, naar het schijnt kun je daar ook allerlei eetbaar spul halen!
Hij werpt een herfstige blik op ons, en plaatst de opmerking dat wij eigenlijk maar een stel luxe konijnen zijn, die nogal van de Natuur vervreemd zijn. Denk eens aan je wilde soortgenoten, zegt hij, die zitten nu hongerig te kleumen in hun holletjes, en te smachten naar de lente! Ach welnee .. als je het ons vraagt, zitten ze gewoon lekker warm en knus bij elkaar, met een grote Koele Kast gevuld met paardenbloem en andere lekkere dingen - heus, die komen de winter wel door!
Die Grote Konijnen hebben eigenlijk maar rare ideeën over de natuur, geen wonder dat ze er af en toe door van slag raken, het zijn ook zulke gevoelige wezens .. volgens ons moet hij gewoon wat extra vitamine pillen nemen. Of wiebelsap. Of allebei. Dan gaat die Verharing van hem wel weer over!

 1 december

Nog maar een maandje
dan is het jaar al weer op!
- en begint het weer.

De meeste vogels zijn al lang naar het zuiden vertrokken, geloven we; alleen mevrouw Merel zien we hier nog regelmatig rondscharrelen. Ze vertrouwde ons toe dat ze eigenlijk helemaal geen zin heeft in een vakantie in zo’n onaangenaam warm land, en het geld liever uitspaart om volgend jaar een extra luxueuze inrichting voor haar nieuwe nest te kunnen bekostigen. We kunnen haar eigenlijk geen ongelijk geven; zelf houden we er ook niet zo van om oververhit te raken, en dat is hier vrij gemakkelijk te vermijden door even iets verder van de verwarming te gaan zitten. Bovendien schijn je in die zuidelijke streken ook nog allerlei enge roofvogels te hebben die in het luchtruim hangen en rondspieden naar iets eetbaars, zoals een lekker konijntje. Nee zeg, niets voor ons; hier hebben we alleen maar last van dat Grote Konijn dat regelmatig over ons heen hangt om te kijken wat we aan het doen zijn, maar hij eet gelukkig alleen maar vegetarisch!
Nee, noem ons maar een stel eigenwijze konijnen, maar wij zijn lekker de andere kant op gegaan, en naar het noorden getrokken - richting slaapkamer dus. Waar comfortabele vloerbedekking is en we, zoals gezegd, de temperatuur zelf kunnen regelen door dichter bij of verder van de verwarming af te gaan zitten. Ja, zo kunnen we de winter wel doorkomen, geloven we. We moeten alleen af en toe even een expeditie naar het zuiden organiseren, door de keuken en richting etensbakken. Dan maken we van de gelegenheid gebruik om eens te kijken wat ons GK daar allemaal aan het doen is (meestal vadsig voor de breedbuis hangen, hebben we helaas moeten constateren), en hem eventueel aansporen om zijn jas aan te trekken en nog eens wat van die lekkere hapjes te gaan halen. En dan gaan we weer terug.
Het zou nog mooier zijn als we ook over de bed-hoop van Groot Konijn mochten beschikken, en we hadden dus al voorgesteld dat hij deze winter voor de verandering eens op onze oude plek onder het tafeltje in de Grote Kamer zou kunnen gaan slapen - maar hij is zo mogelijk nog eigenwijzer dan wij, en wil daar niets van weten!

 21 december

Dit is de kortste dag van het jaar, volgens Grootkonijn. We hebben, zoals wel vaker, onze twijfels bij wat hij beweert. Want hoe kan de dag nou korter zijn als de avonden zo lang zijn, zou hij het allemaal wel goed hebben opgemeten?
Hoe dan ook, zo’n lange avond brengen we graag door op het kleed onder de salontafel, waar we lekker naar de breedbuis kunnen kijken. Tenminste, als die aanstaat, want die Grote heeft er een handje van om hem gewoon uit te zetten als hij zelf niet kijkt. Zonder er zelfs maar aan te denken om eens bij ons te informeren of wij nog willen kijken, en of hij eventueel een ander kanaal voor ons op zou kunnen zetten.
Ach, dan gaan we maar naar de goudvissen kijken, die zijn ook leuk. In de ene bak zwemt Vlekkie, zo ongeveer de dikste goudvis ter wereld. Ze is wel lekker vrolijk, en dartelt als een dikke ballerina door het water. Ze is zo dik dat Grootkonijn haar de laatste tijd Moby is gaan noemen - dat schijnt een heel beroemde goudvis te zijn, of misschien wel een beroemde ballerina, dat weten we niet zeker.
In de andere bak is Einstein te zien, met zijn vriendjes Goldstein en Frankenstein. En hij moet dan weer zo’n beetje de domste goudvis ooit zijn, volgens Grootkonijn, tenminste hij snapt nooit waar de korrels nou blijven als die in de bak gemikt worden. Daar staat weer tegenover dat hij heel lang onder water kan blijven, en dat lijkt ons best handig voor een vis.
Intussen zit Grootkonijn achter de pjoeter te zoemen en te pruttelen, en wat in zichzelf te mompelen. We laten hem maar een beetje, want het is allemaal voor een goed doel - hij vertelde dat hij bezig is een boek van ons te maken. Leuk, want we waren al een wepsheid, en nu worden we ook nog een boek! We zullen dan alleen wel uit moeten kijken dat we niet aan onszelf gaan knagen, want dat zou ten koste van onszelf gaan.
Aangezien het boek over ons gaat, wilden we natuurlijk graag weten hoe het afloopt. Nou, zei hij, het loopt heel goed af: op het eind zit iedereen gezellig bij elkaar in de slaapkamer. Mooi, mooi - maar er gebeurt intussen ook nog wel iets spannends, hopen we? Want je moet er wel rekening mee houden dat straks Hollywood voor de deur staat om er een film van te maken, en dan kom je er niet met een paar konijnen en een suf Grootkonijn die een beetje in huis rondhangen. Ach, zei Grootkonijn, dan verzinnen we toch gewoon nog wat spannende dingen erbij, met een paar achtervolgingen en zo en dan gooien we er nog wat steren tegenaan!
Nou goed, dat zien we dan wel weer. Als het dan toch maar goed afloopt, met iedereen op het eind in de slaapkamer - behalve die steren natuurlijk.

 7 januari

Jullie hebben het vast al gemerkt: er staat weer eens een nieuw jaar voor onze neus. Dus waar blijft die Voorzitter nou met zijn Nieuwjaarstoespraak? Tsja, die Voorzitter (ik dus, danwel Kobus) voelde zich even niet zo lekker na al dat geknal. Gelukkig ben ik daar al weer snel overheen gekomen door de goede zorg van ons Grootkonijn met zijn onvolprezen buikmassages, maar ik vond het toch nodig om het maar even rustig aan te doen! Eigenlijk kan ik nu voor het eerst even achter de pjoeter zitten, terwijl het Grote Schuimende Konijn door het huis loopt te schuimen met emmertjes sop, en daarbij deuren en ramen heeft openstaan zodat we bijna wegwaaien.
Maar goed, we hebben dus weer een heel jaar om naar uit te kijken, en ook een heel jaar om op terug te blikken. Als ik achterom kijk zie ik op de eerste plaats Pien zitten (die nu tijdelijk de functie van Achterzitter waarneemt), maar ook een heel jaar met diverse perikelen, zoals het gebit van Pien dat steeds weer de kop opsteekt, en mijn eigen neigingen tot omvallen die me opeens overvielen. Dat laatste is gelukkig weer over gegaan, en Pien is er inmiddels ook een beetje aan gewend dat ze regelmatig naar het Ziekedierenhuis wordt versleept voor een slijpbeurt.
Ach, we zijn niet de enigen met problemen - via het forum bereiken ons ook regelmatig berichten over konijnen met ziekten en ongemakken, en van sommigen hebben we helaas afscheid moeten nemen. Er waren gelukkig ook veel goede en leuke berichten, en ook nieuwe leden die we hebben leren kennen!
Wat het werk van de Bond betreft, mag ik zeggen dat er veel goed werk is verricht op het gebied van de bewustwording van de konijnigheid in dit land - we hopen dat het Boek dat over enige tijd over ons zal verschijnen (van de hand van Grootkonijn die zich zodanig suf heeft zitten tekenen en schrijven dat hij zich af en toe moet afreageren via zwabber en schoonmaakmiddel) hier ook een bijdrage aan zal geven!
Als Voorzitter van de Konijnenbond vind ik dat we ons dit jaar zouden moeten gaan richten op de oprichting van een Vliegende Brigade voor het bijstaan van konijnen met medische problemen, zodat we niet steeds in een doosje versleept hoeven te worden - zeg nu zelf, dat is toch eigenlijk konijn-onwaardig? De Onderzitter (Pien dus, ja ik weet dat ze nu even achter me zit maar dat is maar tijdelijk) voegt daar nog aan toe dat er ook een goede regeling voor ziektekosten voor konijnen moet komen in de vorm van een verzekering. (O, het Grote Gierige Konijn, dat nu even uitgeschuimd lijkt, doet ook nog een duit in het zakje en vindt dat de Dijvie gesubsidieerd moet worden).
Het slotwoord wil ik deze keer aan Pien laten, onze onvolprezen Onder- en (tijdelijk) Achterzitter (‘en niet te vergeten dwarsligger!’ roept die Grote), die voor de gelegenheid een speciale haai-koe heeft gecomponeerd:

al waaien we weg
de droom van een voorjaarsdans
blijft overeind staan